✍️ یاداشت مهمان
🔻این مقاله نویسنده اماراتی در روزنامه اسرائیلی «جروزالم پست» در تاریخ خواهد ماند. تکتک جملهها و حتی نیمجملههای این مقاله مهم و محل تأملاند.
این مقاله را نباید صرفاً یک یادداشت سیاسی دانست. این، صورتبندی عریانِ یک آرزو است: آرزوی صهیونیسم برای تجزیه ایران.
نویسنده با صراحتی کمسابقه مینویسد: مسئله فقط حکومت ایران نیست. مسأله، «قدرت ایران» است.
نویسنده مینویسد که تضعیف حکومت ایران یا حتی تغییر رژیم، (Iran’s threat) تهدید را در منطقه برطرف نمیکند. چرا؟
لخت و عریان مینویسد: زیرا ایران دارای جمعیت زیاد، سرزمین پهناور، ذخایر انرژی، زیرساخت علمی و صنعتی، و موقعیت جغرافیایی است.
به همین صراحت. نویسنده اماراتی در ادامه مینویسد:
«از این منظر، تغییر رژیم در ایران، اگر بهعنوان پاسخ نهایی به مسئله مطرح شود، در بهترین حالت فقط "راهحلیناقص" است ... زیرا موقعیت جغرافیایی و تواناییهای بالقوهی ایران با تغییر رهبران ایت کشور از بین نمیروند. جاهطلبیهای دیرینه منطقهای دوباره ظاهر خواهند شد، اما اینبار در قالب ملیگرایی»:
Geography, national interests and latent capabilities, however, survive leadership turnover.
عجبا! این شاید از نخستین دفعاتی است که یک تحلیلگر عرب، در یک روزنامه اسرائیلی، «مسئله جغرافیای ایران» را چنین صریح و بیپرده طرح میکند.
یک پاراگراف بسیار شیک! در چند سطر. تجویز تجزیه یک کشور! برای چه؟ برای اینکه کشور قدرتمند ایران در منطقه، کنار دست اعراب و اسرائیل «قابل پذیرش» نیست.
ظاهرا در بین مسئولین امارات دیگر پرده بکارتی باقی نمانده که تحلیلگرانش اینگونه بیپرده مینویسند: مسأله، احیاء قدرتِ تمدن ایران است، نه فقط حکومت فعلی ایران.
همپوشانی سیاسی میان واشنگتنِ ترامپ، تلآویوِ نتانیاهو و اعراب، این امکان را فراهم کرده که چنین حرفی با این میزان از عریانی آشکار شود.
صهیونیسم و سه ضلع این مثلث، سودای منفجر کردن «ایرانِ واحد» را دارد؛ ایرانی که نتواند از منابع خود، جغرافیای خود، جمعیت خود و حافظه تاریخی خود، قدرت بسازد. مسأله، بازتعریف قدرت در منطقهای است که قرار است اسرائیل در آن عُلُو فی الارض داشته باشد.
🔻اسرائیلِ ۷۸ ساله و اماراتِ ۵۵ ساله، زیر سایه و چتر آمریکا ۲۵۰ ساله میخواهند برای ایرانِ چندهزارساله نسخه تجزیه بنویسند.
➖➖➖➖➖➖➖➖
🆔 @ASRZOHUR110