📌 مهملات ترامپ را فراموش کنید؛ جنگ سوم قریب‌الوقوع است!

پریسا نصرآبادی



🔻 گزارش‌ها می‌گوید پنتاگون برای انجام یک عملیات حدوداً سه‌روزه علیه ایران آماده است؛ اما کسی که باید دستور حمله را صادر کند، تاکنون چند مرتبه «نه» گفته است و همچنان در چارچوب «دیپلماسی اجبار» از مذاکره با ایران سخن می‌گوید.

وضعیت اما روشن‌تر از اظهارات مبهم و ضدو‌نقیض جاری است؛ شواهد و قرائن حاکی از این است که ادعای ترامپ برای تعویق هرگونه حمله‌ی نظامی به ایران تا پس از انتخابات میان‌دوره‌ای آمریکا، بیش از هرچیز به یک بازی سیاسی و عملیات روانی شبیه است.


🔻 پنتاگون، گزینه‌های عملیاتی کردن کارزاری سه‌روزه برای حمله به پایگاه‌های موشکی و پهپادی، زیرساخت‌های انرژی و مراکز فرماندهی نیروهای نظامی ایران را تدارک دیده است.


🔻 بنا بر ادعای رسانه‌های آمریکایی، ترامپ در ماه‌های گذشته پنج پیشنهاد برای اقدام به عملیات گسترده‌ علیه ایران یا مقاومت یمن را وتو کرده و روز گذشته نیز تأکید کرده که پیش از انتخابات میان‌دوره‌ای در ایالات متحده، حمله‌ی نظامی به ایران صورت نخواهد گرفت.


🔻 مقامات کاخ سفید با محوریت معاون رئیس‌جمهور، جی‌.دی ونس، هفته‌ی گذشته در کمپ دیوید درباره‌ی این طرح‌ها بحث کرده‌اند؛ فرماندهان نظامی اعلام آمادگی کرده‌اند که در صورت تغییر موضع رئیس‌جمهور، ظرف چند روز اقدام کنند.


🔻مقامات آمریکایی به همتایان اسرائیلی خود گفته‌اند نیروهای نظامی خود را برای حمله‌ی بزرگ احتمالی طی «سه هفته‌ی آینده» آماده نگه دارند؛ برخی منابع اسرائیلی حتی به احتمال تعویق انتخابات ۲۷ اکتبر اسرائیل در صورت حمله اشاره کرده‌اند.
به تأخیر افتادن برگزاری انتخابات در اسرائیل برای نتانیاهو بسیار مطلوب است.


🔻 ‌مذاکرات ایران و آمریکا عملاً در بن‌بست قرار گرفته است. گفتگوهای غیرمستقیم ایران و آمریکا از طریق میانجی‌ها بر سر این مسئله که آیا توافق هسته‌ای باید مقدم بر سایر توافقات باشد یا در پایان فرآیند مذاکرات، در یک وضعیت رکود دیپلماتیک قرار دارد.


🔻 ایران از ابتدای سپتامبر حداقل به ۱۳ کشتی حمله کرده است؛ اقداماتی که با واکنش حداقلی ایالات متحده مواجه بوده است.


🔻 سومین ناوگروه هواپیمابر ایالات متحده تا اواخر اکتبر به منطقه می‌رسد؛ این نخستین حضور هم‌زمان سه ناو هواپیمابر در منطقه از سال ۲۰۰۳ است.


🔻 از شواهد موجود چنین برمی‌آید که ریسک حمله‌ی نظامی محدود اما فشرده‌ی ایالات متحده و اسرائیل به ایران در بازه‌ی ۲۲–۲۶ اکتبر ۲۰۲۶ (با نقطه‌ی ثقل احتمالی ۲۴ اکتبر) در بالاترین سطح چند ماه اخیر قرار دارد.


🔻 اهداف راهبردی مورد انتظار واشنگتن و تل‌آویو

▫️ کاهش پایدار توان موشکی/پهپادی ایران دست‌کم برای چند ماه.

▫️ آسیب جدی به زنجیره‌ی احیا/تولید سانتریفیوژ و دسترسی به ذخایر اورانیوم غنی‌شده.

▫️ ارسال پیام بازدارندگی به محور مقاومت و هم‌زمان تقویت موقعیت داخلی نتانیاهو در انتخابات آتی در اسرائیل.

▫️ تضعیف راهبردی ایران برای وادارسازی ایران در میز مذاکره به پذیرش یک توافق حداکثری (تسلیم).


🔻 محرک‌های اصلی عملیاتی کردن حمله‌ی نظامی

▫️ دستیابی آمریکا/اسرائیل به اطلاعات قابل‌اتکا درباره‌ی مکان دقیق ذخایر اورانیوم غنی‌شده‌ی درصد بالا یا مراکز احیای پنهان غنی‌سازی؛

▫️ دستیابی آمریکا/اسرائیل به یک هدف راهبردی با ارزش بسیار بالا، به طور خاص مکان استقرار رهبر سوم ایران؛

▫️ وقوع یک رویداد لنگر (محرک‌های قدرتمندی مانند افزایش تعداد تلفات انسانی نیروهای آمریکایی/اسرائیلی یا آسیب شدید به زیرساخت‌ها/دارایی‌های آمریکا یا اسرائیل در منطقه، تشدید غیرمنتظره‌‌ی اختلال ترافیک در تنگه‌ی هرمز و جهش قیمت نفت، و...)


🔻 پنجره‌ی زمانی

۲۲–۲۶ اکتبر ۲۰۲۶، با نقطه‌ی ثقل ۲۴ اکتبر؛ هم‌زمان با افزایش فشار پیش از انتخابات ۲۷ اکتبر در اسرائیل و پیش از انتخابات میان‌دوره‌ی ۳ نوامبر آمریکا.


🔻 شاخص‌های هشدار عملیاتی برای رصد در روزهای آتی

▫️ نظامی-دریایی: حضور هم‌زمان دو یا سه ناو هواپیمابر آمریکا در محدوده‌ی عملیاتی (خلیج فارس/دریای عربی/ دریای سرخ)؛ افزایش پروازهای شناسایی سنگین؛ تغییرات قابل‌توجه در ترابری نظامی، سوخت‌رسانی و آرایش نیروها در پایگاه‌های منطقه.

▫️ دیپلماتیک-رسانه‌ای: تغییر لحن کاخ سفید از «گفت‌وگو» به «هزینه‌ی سنگین»؛ نشت جزئیات «طرح سه‌روزه» با جزئیات فنی بیشتر، و...

▫️ هسته‌ای-اطلاعاتی: گزارش‌های جدید درباره‌ی فعالیت غیرعادی در اصفهان/نطنز/فردو یا سایت‌های زیرزمینی ناشناخته؛ بیانیه‌های فنی آژانس با لحن هشدارآمیز، و...

▫️ منطقه‌ای: تخلیه‌ی کارکنان غیرضروری از پایگاه‌های آمریکا؛ هشدارهای مسیریابی هوایی/دریایی در خلیج فارس، و...


🔻 سطح واکنش ایران به مثابه یک فاکتور افزایش ریسک

حداکثری شدن احتمال وقوع حمله‌ی نظامی تا آخر اکتبر تابعی از این واقعیت است که طبق محاسبات واشنگتن و تل‌آویو، پاسخ ایران محدود و عمدتاً از طریق بازوهای جبهه‌ی مقاومت خواهد بود.

اگر ارزیابی‌ها در واشنگتن و تل‌آویو این باشد که پاسخ ایران مستقیم‌تر و بزرگ‌تر (مثلاً حملات موشکی سنگین و مستقیم به پایگاه‌ها و دارایی‌های آمریکا یا اسرائیل با تلفات انسانی بالا) خواهد بود، آن‌گاه سناریوی «جنگ سوم» به سرعت از یک «ضربه‌ی سه‌روزه» به یک «درگیری منطقه‌ای گسترده‌تر» ارتقا می‌یابد.

در این حالت، محاسبات آمریکا درباره‌ی «هزینه‌های سیاسی حمله پیش از انتخابات» به نحو قابل توجهی تغییر خواهد کرد.