بلبل و گل رز سرخ: (یادداشت موقت به مناسبت عاشورا تاسوعای امسال)

داستان Nightingales and the rose را لابد به خاطر دارید.
اصل آن از اشعار حافظ است اما اسکار وایلد در داستان کوتاهی در سال 1888 به زیبایی آنرا بازسرایی میکند.

خلاصه اش این است:
پسرکی کارگر عاشق دختری می شود و در رقابت با پسر ثروتمند دیگر، برای دلربایی از دختر به دنبال چیدن گل رز سرخی می رود. در این راه بلبل به او کمک میکند اما به دلیل خارهای به جا مانده از بوته گل، بدنش زخمی می شود اما به هر زحمتی که شده گل رز را به دست پسر کارگر می رساند. پسر گل را به دختر می دهد اما میبیند که قبل او دختر دل خود را به دست پسر ثروتمند میدهد چراکه ثروت او از هر گل رز سرخی برایش جذاب تر بوده است. پسر کارگر که این واقعیت تلخ را نمیپذیرد با عصبانیت گل رز سرخ را به زمین پرت میکند و بی اعتنا به زخمی که بلبل برای چیدن این گل رز با تحمل تمام خارهای بوته درخت تحمل کرده است از کنار آن می گذرد. پسرک می رود و بلبل نیمه شب از زخم به جا مانده جان می دهد.


طی یکسال گذشته ملت ما با دوره های 60 روزه متعددی روبرو بوده است. دوره های برزخ گونه
اصطلاحا Limbo
که در آن همه چیز تنها در ظاهر متوقف شده است تا بلکه راهی جز جنگ برای برون رفت از بن بست پیدا شود.

ما نیز در این 60 روز سکوت میکنیم تا ببینیم نتیجه مذاکرات چه می شود و بلکه راهی برای برون رفت از این تنگنای اقتصادی پیش راه مردم ایران گذاشته شود
اما همچنین این سکوت به معنای فراموشی نیست

فراموشی تمامی ستم هایی که به گروهی از هم وطنانمان طی دهه های اخیر وارد شده است
فراموشی رنج آزادسازی حجاب دخترانمان-رفع تبعیض اقلیت های مذهبی-رفع نابرابری و فقر و بیکاری و سر دادن فریاد مشکلات اقتصاد مسکن و...
و البته فراموشی رنج زخم بلبلانی که در مسیر چیدن گل رز سرخ جان دادند

در شرایطی که امروز پسر ثروتمند با کیسه های ذرت و گندم صادراتی اش دل معشوق را میرباید و ما اصلا نمیدانیم شخص اول مملکت زنده است یا نه، شاید این پسر ثروتمند است که اینبار موقتا بنا به جبر ماتریالیسم در حال دلربایی است.
اما آیا این ماه عسل بعد این 60 روز هم ادامه خواهد داشت؟

در وضعیتی که در آن فعلا هنوز هیچ تغییر و اصلاحی در کل سیستم چه از بدنه حاکمیتی، نظامی آن و چه دولتی نمیبینیم
لازم است حداقل در این روز عزیز صدای کشته شدگان عاشورا تاسوعای اخیرمان باشیم تا به این مناسبت بگوییم:
خیر ما یادمان نرفته است و اگر هنوز فرصتی برای اصلاح میدهیم برای آن است به راهی جز جنگیدن می اندیشیم.

یادشان زنده
۱۸ و ۱۹ دی 1404
مجتبی اصغری
@Civil808_Admin

مطلب مرتبط: یادداشت یازدهم: چه کسانی بهای غرامت جنگ اخیر را میپردازند؟

https://t.me/Civil808_Admin/61
لینک گروه Civil808 در تلگرام:
https://t.me/+828ibcgZ6FQ5ZTFk