پس از آنکه فردوسی سخن خود را با نام خداوند جان و خرد آغاز می‌کند، ما را به روزگار نخستین انسان‌ها می‌برد؛ زمانی که هنوز خبری از پادشاهی‌های بزرگ و پهلوانان نامدار نبود.

در آن روزگار، کیومرث نخستین پادشاه جهان شد. او بر فراز کوه‌ها زندگی می‌کرد و جامه‌ای از پوست پلنگ بر تن داشت. در روایت شاهنامه، دوران فرمانروایی او آغازگر نظم و پادشاهی در جهان است.

اما این روزگار آرام، دیری نپایید.

کیومرث پسری به نام سیامک داشت که دل‌بسته او بود. اهریمن از شکوه پادشاهی کیومرث به خشم آمد و دیوی را به جنگ سیامک فرستاد.

سیامک در نبرد با دیو کشته شد و کیومرث در سوگ فرزند نشست.

این‌گونه، نخستین پادشاه شاهنامه، پیش از آنکه داستانش به پایان برسد، طعم تلخ فقدان را چشید؛ گویی فردوسی از همان آغاز به ما می‌گوید که حتی در باشکوه‌ترین روزگار نیز، رنج و اندوه بخشی از سرنوشت انسان است.

دپارتمان دانشجویان یزد | @TUTYAZD