گاهی در پروازِ زندگی، چشم‌های آدم روی یک نقطه خشک می‌شه؛ روی یک چالش کاری، یک رابطه، یا نقص کوچکی که فکر می‌کنی تا حل نشه، همه‌چیز متوقفه. تمام تمرکز رادار ذهنت رو دادی به همین یک موضوع.

دفترچه راهنمای ما اسم این حالت رو گذاشته «تله‌ی تمرکز».

اشتباهِ ناوبری ما همین‌جاست: وقتی به یک مشکلِ شخصی خیره می‌شیم، اهمیتش رو اون‌قدر بزرگ می‌کنیم که برامون شبیه به «تمامِ زندگی» می‌شه. اون لحظه یادمون میره هنوز بنزین داریم، بال‌ها سالمن و کلی ماموریت ضروری جلوی رومونه که غفلت ازشون، پرواز رو به خطر می‌اندازه. داشتیم به فشارِ روغن فکر می‌کردیم و متوجه نشدیم هواپیما داره ارتفاع کم می‌کنه!

وقتشه زوم رو از روی اون گرهِ ذهنی برداری و رادارت رو به حالتِ «دیدِ باز» (Wide View) برگردونی. اون مشکل وجود داره، اما تمامِ آسمانِ تو نیست. به بقیه‌ی عقربه‌ها نگاه کن؛ چه بخش‌هایی هنوز دارن درست کار می‌کنن؟ مدیریت پرواز، یعنی مدیریت توجه.

🎧 اپیزود چهارم کست‌این (کافه‌این): «تله‌ی تمرکز و نقطه‌ی کوری که نادیده می‌گیریم»

برای شنیدن پیام این پرواز می‌تونی از طریق این لینک اقدام کنی

@cafeinncobel
@cafeinncobel
@cafeinncobel