در سالنامه ایرانی بیستم مهر ماه روز بزرگداشت رند شیراز(حافظ) است.
هرچند تابی نمانده و نه دلی...
بماند به یادگار...
شاید سال دیگر شادمانهتر دیدیماش
که بندی نبود، ستمی نبود، دلها خوش بودند
و جانها شاداب و ...
جان، بی جمال ِ جانان میل ِ جهان ندارد
هر کس که این ندارد، حقا که آن ندارد
با هیچکس نشانی زآن دلستان ندیدم
یا من خبر ندارم؛ یا او نشان ندارد
هر شبنمی در این ره صد بحر ِ آتشین است
دردا که این معما شرح و بیان ندارد
سرمنزل ِ فراغت نتوان زِ دست دادن
ای ساروان! فروکش! کاین رَه کران ندارد
چنگ ِ خمیده قامت میخوانَد ت به عشرت
بشنو! که پند ِ پیران هیچات زیان ندارد
ای دل! طریق ِ رندی از محتسب بیاموز
مست است و در حق ِ او کس این گمان ندارد
احوال ِ گنج ِ قارون -کایام داد بر باد-
در گوش ِ دل فروخوان؛ تا زَر نهان ندارد
گر خود، رقیب، شمع است؛ اَسرار از او بپوشان
کآن شوخ ِ سَربُریده، بند ِ زبان ندارد
کس در جهان ندارد یک بنده همچو حافظ
زیرا که: چون تو شاهی کس در جهان ندارد.
خوانش: فریدون فرحاندوز
روز بزرگداشت"رند شیرازی"
@TryHackBox
Post #2801
1.55K