بعد از جام جهانی 2026، من پیامی برای مردم پرتغال آماده کرده بودم که هنوز آن را نگه داشته‌ام و آن را در زمانی که به طور نهایی از تیم ملی خداحافظی کنم، منتشر خواهم کرد.

بعد از آن مسابقات، رئیس فدراسیون فوتبال پرتغال از من خواست که با تیم ملی به همکاری خود ادامه دهم، و همچنین از من در مورد انتخاب مربی فعلی (ژسوس) نظر خواست. من به او گفتم که این انتخاب، گزینه درستی است. بنابراین، از انتصاب او بسیار خوشحال بودم.

ژسوس با من تماس گرفت و به من گفت که به من اعتماد دارد و حضور من برای پروژه او اهمیت زیادی دارد.

در روز بازی با نروژ، مربی به طور ناگهانی از من خواست که برای 30 دقیقه بازی آماده باشم، در حالی که برنامه من این بود که کامل بازی کنم. من فوراً موافقت کردم. من از ابتدای نیمه دوم گرم کردن را شروع کردم و تا پایان بازی منتظر ماندم، اما وارد زمین نشدم. مربی به قولش با من عمل نکرد.

بعد 48 ساعت، من، مربی و سیمون کوتینیو جلسه‌ای برگزار کردیم و توافق کردیم که مربی در کنفرانس خبری، تمام حقیقت را بیان کند: اینکه من درخواست بازی نکردم، و طرح پیشنهادی از او بود، و او اشتباه کرد که مرا برای گرم کردن به زمین فرستاد، اما در نهایت از من استفاده نکرد.

اما کنفرانس خبری هیچ ارتباطی با چیزی که ما توافق کرده بودیم نداشت. حرف‌هایی را شنیدم و لحنی را احساس کردم که در صحبت خصوصی ما وجود نداشت، و دوباره احساس کردم که حرف من مورد احترام قرار نگرفته است.

از هواداران پرتغالی و هم‌تیمی‌هایم عذرخواهی می‌کنم، زیرا اردو را ترک کردم و مسئولیت کامل این اقدام را بر عهده می‌گیرم.

اما احساس کردم که حضورم پس از از دست دادن اعتماد، به تیم آسیب می‌رساند. به همین دلیل، کاری را انجام دادم که همیشه گفته بودم اگر احساس کنم دیگر مفید نیستم، انجام خواهم داد: چمدان‌هایم را برداشتم و رفتم.

در مورد یک بازی خداحافظی، من به تیم ملی به این شکل فکر نمی‌کنم. وقتی به پرتغال فکر می‌کنم، به رقابت و پیروزی فکر می‌کنم.

اگر از نظر بدنی آماده باشم، و در تیمم بازی کنم و گل بزنم، بعد از اتمام محرومیت‌هایی که به من تعلق می‌گیرد، همواره برای تیم ملی در دسترس خواهم بود.