#پریو
#دندانپزشکی

لقی دندانی (tooth mobility):

انواع : فیزیولوژیک ، پاتولوژیک

در زمان بلند شدن از خواب در صبح: بیشترین لقی فیزیولوژیک

دندان های تک ریشه: لقی فیزیولوژیک بیشتری دارن نسبت به چند ریشه. حداکثر این لقی هم در اینسایزورهاست.

اندازه لقی فیزیولوژیک: 0.2mm افقی و 0.02mm عمودی

لقی دندان در دو مرحله اتفاق میفته:
1️⃣ اولیه: داخل ساکت (intrasocket stage). در این مرحله دندان درون pdl جابجا میشه.
2️⃣ ثانویه: بتدریج و در نتیجه دفورمیتی استخوان آلوئول در پاسخ به افزایش نیرو های افقی هست.

وقتی نیروی وارده به دندان حذف میشه، در دو مرحله دندان به حالت اولیه برمیگرده:
1️⃣ بلافاصله و بصورت الاستیک مانند
2️⃣ آهسته و آسیمپتوماتیک و در ارتباط با نبض عروق پریودنتال هست که همزمان با سیکل قلبیه.

لقی غیرطبیعی: اغلب در جهت فیشیولینگوال

نحوه اندازه گیری: یک طرف دندان با وسیله فلزی و طرف دیگه با انگشت یا وسیله فلزی، نگه داشته میشه و در تمام جهات حرکت میدیم.

طبقه بندی میلر:
1️⃣ گرید I : کمی بیشتر از نرمال، اولین علائم قابل تشخیص
2️⃣ گرید II: حرکت تاج تا 1mm در هر جهت
3️⃣ گرید III: حرکت تاج بیشتر از 1mm در هر جهت یا حرکت عمودی یا چرخشی تاج در ساکت.

سه عامل اصلی لقی: التهاب ، AL و ترومای اکلوزالی

نکات:
🔸️در لقی پاتولوژیک، لزوما پریودونشیوم بیمار نیست.
🔹️درمان ارتودنسی ممکنه باعث لقی سوپرافیزیولوژیک بشه.
🔸️لقی بعد جراحی موقتیه.
🔹️شدت لقی لزوما ربطی به bone loss نداره.
🔸️در هایپوفانکشن افزایش میابد.
🔹️در دوران حاملگی افزایش میابد.

منبع این مطلب، فصل ۳۸ کارانزا ۲۰۲۴ هست.

https://t.me/ToothTips