کوهن به ترامپ آموخته بود: «قوانین را نادیده بگیر، هر کاری دلت می‌خواهد بکن، ردپای کاغذی از خودت باقی نگذار، تقویم نگه ندار، هیچ‌وقت چیزی را به‌صورت مکتوب انجام نده، و اگر کسی گیرت انداخت، دیگران را لو بده تا خودت را نجات دهی. معطل کن، معطل کن، معطل کن، چون هیئت‌های منصفه زمان محدودی دارند و می‌توانی وقت را تلف کنی. و رسانه‌ها را خبر کن. یک داستان خارق‌العاده بساز. ما تاجران صادقی هستیم که توسط این پلیس‌های فاسد نیویورک، یا مأموران اف‌بی‌آی، به‌ویژه مأموران فاسد و بی‌رحم سازمان مالیات، مورد حمله قرار گرفته‌ایم. و این می‌شود داستان خبری. دولت را به موضع دفاعی می‌کشاند.» قوانین کوهن، قوانین ترامپ شد.
⭕️در بهار ۱۹۸۴، مجلهٔ جیکیو (GQ) تصویر این توسعه‌دهندهٔ املاک سی و هشت ساله را روی جلد خود آورد و گزارشی از گری دُن کارتر با تیتر «موفقیت: چه شیرین است» منتشر کرد. نیمرخ با تماس تلفنی کوهن با ترامپ در یک صبح آغاز می‌شود. او برای یکی از موکلانش همان شب به یک اتاق هتل نیاز دارد: «چه خبر؟ کی؟ ببخشید، روی، فکر کنم گرند هایت پر است. اما باربیتزون چطور؟ صبر کن، بگذار ببینم.» لحظه‌ای بعد: «باشه، فکر کنم می‌توانیم او را در باربیتزون جا دهیم. فقط به‌خاطر تو، روی.»
🔥کارتر، طمع و زورگویی ترامپ جوان را به تصویر می‌کشد. کارتر نوشت: «تنها چیزی که این جاه‌طلبِ اهل حومه را لو می‌دهد، دکمه‌های سَرِآستین‌هایش است: صدف‌های بزرگ از طلا و سنگ به اندازهٔ نیم‌دلار.» مقاله ترامپ را توخالی نشان می‌دهد.
ترامپ می‌پرسد: «آیا تا به حال شب‌ها از کنار برج ترامپ رد شده‌ای و دیده‌ای که چگونه می‌درخشد؟ تقریباً در تاریکی می‌درخشد. به این خاطر است که من از برنز واقعی استفاده کردم. اگر از تقلبی استفاده کنی، همان‌طور به نظر نمی‌رسد. هیچ‌چیز به نظر نمی‌رسد.» کارتر در آن نیمرخ اشاره می‌کند که ترامپ دست‌هایی «کوچک و مرتباً آراسته» دارد، مشاهدتی که تا دهه‌ها، حتی در دوران ریاست‌جمهوری‌اش، ترامپ را آزار می‌داد.
🕸
کوهن اهل نیویورک بود، اما از روشنفکران نیویورک، دانشگاه‌هایش و مؤسسات حقوقی نخبه‌اش به‌شدت بیزار بود. ترامپ همیشه همین رنجش را داشته است. ترامپ در سال ۱۹۹۰ گفت: «من هرگز حسن نیت تأسیس‌شده، معیارسازان نیویورک را نخواهم داشت.» بار دیگر گفت: «عاشق آدم‌های کم‌سوادم.» درست مثل کوهن، ترامپ دوست دارد سیاستِ ضدتأسیسِ رنجش‌آمیز خود را به‌عنوان همدلی با طبقهٔ کارگر قاب‌بندی کند. برای هر دو مرد، این یک نمایش بود، با این حال ترامپ یاد گرفته بود که چگونه این احساسات را در تجمعات انتخاباتی به‌طور مؤثر به کار گیرد🤓توضیح : این جمله قصار خوک کله‌زرد بنده را بیاد برخی مدیران شرکت های دولتی خودمان انداخت اینکه :" من عاشق آدم‌های بی‌سواد ام"❌ امید است سایر خصوصیات اخلاقی کوهن و عمویشان ترامپ را به ارث نبرده باشند...
⚠️ترامپ دربارهٔ کوهن به ما گفت: «او احترام زیادی برای من قائل بود. گفت: "روزی رئیس‌جمهور می‌شوی. اگر بخواهی."» افزود: «این را بارها گفت.» به گزارش ونیتی فیر، روز بعد از انتخاب ترامپ به ریاست‌جمهوری در نوامبر ۲۰۱۶، راجر استون با تلفن با او تماس گرفت تا تبریک بگوید. استون گفت: «آقای رئیس‌جمهور.» ترامپ پاسخ داد: «آه، لطفاً، به من بگو دونالد.» و سپس ترامپ با لحنی تأملی گفت: «کاش کوهن این لحظه را می‌دید. پسر، دلم برایش تنگ شده است.»
تذکره‌تن:
خب ، خیلی سعی کردم تا پست های مربوط به وکیل‌مدافع شیطان و ابلیس کله‌زرد +۱۸ نشود!
بخش‌هايي بشدت #منشوری داشت که همه را قیچی کردم! مثل بیت‌الخلا می‌ماند که هر‌چه آنرا هم بزنی، بوی گند و کثافاتش، بیشتر در‌می‌آید!
این سری پست‌ها، داده‌های اعتبارسنجی شده توسط خبرنگاران تحقیقی نیویورکر است! هیچ نکته اغراق شده یا خلافی در آن نیست.
این #عمو‌ترامپ برخی عزیزان است
بدون‌روتوش! بدون بزک‌دوزک!
خب اصلا سنخیتی بین این همجنس‌باز کثافت فاسد قماربازِ راسیست ِ فاشیست و آن آقایی که تمام رمان‌های مشهور جهان را خوانده بود! و هر‌شب با کتاب و تهجد و شب‌زنده‌داری و ریاضت و عبادت به استقبال صبح می‌رفت، پیدا می‌شود؟لزوما وقتی مرحوم شینزو آ.به ، نامه ی این کثافت هرزه را زیر باسنش پنهان کرد و حتی جرات تحویلش را پیدا نکرد
قطعا نامه به احتمال بسیار آلوده به #ایدز یا هپاتیت و...بوده باشد!
حتما دستی که نامه ی نجس را می‌نویسد! نامه و پاکت و حامل نامه را هم نجس می‌کند