بعضی کارها سخت نیستند؛
فقط پایان مشخصی ندارند.
جلسه ها ادامه پیدا می‌کند و پایان باز دارند.
گزارش بارها ویرایش می‌شود
و تصمیمی که می‌شد امروز گرفت، هفته بعد همچنان «در حال بررسی» است.
————

ستون Bartleby  در یادداشت تازه‌اش در اکونومیست این هفته از یکی از بدنام‌ترین چیزهای محیط کار دفاع کرده:
ددلاین
عنوان یادداشت هم بامزه است:
دوستِ اهمال‌کارها، دشمنِ پرحرف‌ها و ضرورتِ مدیران
————

اولین فایده ددلاین روشن است:
نمی‌گذارد کار را تا ابد عقب بیندازیم.
در یک پژوهشی که داوران کم‌اهمال‌کار
به‌طور متوسط در ۲۶ روز رأی خود را نوشتند؛
داوران اهمال‌کارتردر
۸۳ روز انجام دادند.
اختلاف، بیشتر از دو ماه بود؛ نه به‌خاطر سخت‌تر بودن کار، بلکه به‌خاطر نحوه مواجهه با زمان.
————

نکته جالب این است که
حتی تعیین یک تاریخ ساده هم می‌تواند آدم‌ها را به حرکت بیندازد.
در پژوهشی درباره یادآوری معاینه دندان‌پزشکی،
افرادی که تاریخ مشخصی برای اقدام داشتند،
بیشتر از کسانی واکنش نشان دادند که فقط یک یادآوری کلی دریافت کرده بودند.
گاهی آدم‌ها به انگیزه بیشتر نیاز ندارند؛
به یک "تا این تاریخ" نیاز دارند.
————

اما ددلاین فقط برای تنبل‌ها نیست.
گاهی کار به‌دلیل کمال‌گرایی، تحلیل بیشتر
و حرف‌زدن‌های بی‌پایان تمام نمی‌شود.
اریک اشمیت، مدیرعامل سابق گوگل،
فرمول تصمیم‌گیری خوب را این‌طور خلاصه کرده بود:
اختلاف‌نظر + ددلاین
اختلاف‌نظر کمک می‌کند مسئله را درست بررسی کنیم؛
ددلاین نمی‌گذارد بررسی، جای تصمیم را بگیرد.
————

از یک جایی به بعد،
زمان بیشتر الزاماً کیفیت بیشتری نمی‌سازد.
فقط جمله‌ها دوباره جابه‌جا می‌شوند،
اسلایدها رنگ عوض می‌کنند
و همان بحث‌ها با واژه‌های تازه تکرار می‌شوند.
ددلاین می‌گوید:
این کار دیگر قرار نیست کامل‌تر شود؛
قرار است تمام شود.
————

ددلاین یک کار مهم دیگر هم می‌کند:
به سازمان ریتم می‌دهد.
وقتی یک واحد بداند چه زمانی باید کارش را تحویل دهد،
واحد بعدی هم می‌فهمد چه زمانی باید شروع کند.
پژوهش ثبت اختراع نشان داده بود
فعالیت شرکت‌ها در پایان ماه، فصل و سال مالی بیشتر می‌شود.
سازمان‌ها فقط با ساختار هماهنگ نمی‌شوند؛
با تقویم مشترک هم هماهنگ می‌شوند.
————

البته ددلاین می‌تواند خراب‌کاری هم بکند.
اگر غیرواقعی یا نمایشی باشد،
کار را عجولانه می‌کند،
اختیار افراد را کم می‌کند
و کیفیت را پایین می‌آورد.
در همان پژوهش ثبت اختراع،
پرونده‌هایی که نزدیک پایان ماه ارسال شده بودند،
بیشتر نقص مدرک داشتند.
————

پس دفاع یادداشت از هر نوع ددلاینی نیست.
ددلاین خوب باید:
روشن باشد،
واقع‌بینانه باشد،
و معلوم کند برای تحویل چه کیفیتی کافی است.
نه اینکه مدیر سه هفته سکوت کند
و روز آخر بپرسد:
"پس چرا هنوز آماده نشده؟"
————

شاید مهم‌ترین کار ددلاین این نباشد که آدم‌ها را سریع‌تر کند.
کار مهم‌ترش این است که
میان «هنوز می‌شود بهترش کرد»
و «وقت تصمیم‌گرفتن است»
یک خط بکشد.
بعضی کارها به زمان بیشتر نیاز ندارند؛
به اجازه تمام‌شدن نیاز دارند.