من با رد کردن هر مرحله از این ها خاطره دارم.
یادمه اون زمانی رو که ارزش کد به تعداد خطش بود، ازمون می‌خواستن تعداد خط رو گزارش کنیم، حتی توی فرم های دولتی، بعد من می‌پرسیدم کامنت ها رو هم بشمورم؟ می‌گفتن نه فقط کد. بعد ولی من بازم می‌شموردم، چون اون موقع کد بدون کامنت معنی نمی‌داد. ۲۵ سال پیش بود. چند سالی جنگیدم که تعداد خط ارزش نیست، خوانایی ارزشه.
بعد دوران طلایی استوری پوینت و برنداون چارت و استیمیشن. هی می‌گفتن اندازه بزنید، جواب من این بود که کد نوشته نشده، اندازه نداره(قال سهیل صمدزاده) البته که الانشم همونه و تموم نشده.
چند سال پیش هم ارزش خلق شده روی تعداد کامیت و پی آر بود و خلق در لینکداین و ... تایل های کامیتشون رو پست می‌کردن. که من انقدر خفنم.
الانم که هنر روی تموم کردن توکن شده.
کی قراره outcome ها، کیفیت ها، اثربخشی ها مد بشه، نمیدونم !
#تفکر
Post #4249
902