آیا موجودیت یک پدیده خودش به خودی خود نمیتونه اثبات باشه؟
یعنی خب... درسته ما برای توضیح این چیزا مجبوریم براشون اسم بذاریم، اما ما هر جوری صداشون کنیم اونا باز به شکلی که که خودشون هستن وجود دارن
شاید از درک ما خارج باشن اما موجودیت دارن، اگر یک چیزی حسی هم باشه به این معنی نیست ما نمیتونیم از نظر شهودی تعریفش کنیم
مثلا ما میدونیم آسمون آبی نیست، رنگ آبیش بخاطر عبور ذرات نور از اوزون ایجاد میشه
دریا هم بخاطر رفلکت کردن آسمان آبی دیده میشه
ما میدونیم نور خورشید در واقع سفیده حتی با اینکه اینطور به نظر نمیاد
مثال ریاضی... هویت اویلر رو سرچ کنید یه فرمول ریاضی خیلی جمع و جور هست
این فرمول رو انسان نساخته، کشفش کرده، تو طبیعت بوده
البته علم هم وابسته به توانایی محدود خود انسانها در بازه تاریخی که توش زندگی میکنن هست و خیلی چیزها که از نظر علمی اثبات میشن بعدها ممکنه عکسشون ثابت بشه
ولی هر چیزی رو نمیشه زیر سوال برد با این منطق
مثلا ممکنه وجود ماده تاریک زیر سوال بره چون حتی الان هم نمیتونن ثابتش کنن، ولی یک ماده ای قطعا هست و وجود داره که اون تاریکی و خلا رو پر کرده
یا ایده ای که برای ساختار اتم داده شده بارها تغییر کرده تا مدل بور و ممکنه باز هم تغییر کنه، ولی خود اتم که موجودیتش زیر سوال نمیره
Post #1881
36
MeiAn「明暗」 بنظر من، کلا این جمله "جهان در عین بی نظمی نظم داره" بخاطر اینه که مغز انسان فقط نظم و بی نظمی رو درک میکنه و سعی میکنه با کنار هم گذاشتن این دو کلمه بتونه سیستم جهان رو درک کنه. حرف کلی من اینه که تعادل، نظم، بی نظمی و هر چیزی شبیه به اینا، مفهوم های ساخته…