انسان روییده شده
اگر به هر چیز ساده‌ای نگاه کنیم، می‌بینیم پشتش یه تاریخ رشد و احتمالاً یه رنج وجود داره.
مثلاً یه نون ساده…
نونِ افتاده روی زمین رو برمی‌داریم و یه گوشه می‌ذاریم، چون می‌دونیم فقط یه تیکه نون نیست؛ از خاک اومده، تبدیل شده، براش زحمت کشیده شده.
حالا چطور می‌تونیم درباره‌ی انسان‌ها اینقدر سخت و خشمگین باشیم؟
منظورم از انسان ها خودمون هم هستیم.
انسان یه چیز آماده نیست…
روییده میشه، رشد می‌کنه و ساخته میشه.
و زمانی که به درک این موضوع برسیم نگاهمون خیلی احترام آمیز تر و مهربون تر میشه .
Post #60
30
پادکست کتابگرد | ketabgard Mohsen
- ❤ 1