🐿️ : (داره سعی می‌کنه کلمه‌ی «Scene» رو تلفظ کنه) اونجا چی داری این‌قدر با اشتها می‌خوری؟
🐰 : قسمت بیرونیش رو امتحان کن، اینجا. آره، همین. خیلی خوشمزه‌ست.
🐿️ : خیلی خوشمزه‌ست.
🐻 : این چیه؟
🐿️ : فقط نون معمولیه.
🐻 : منم امتحان کنم؟
🐿️ : آره، یه کم امتحان کن. این نون واقعاً شاهکاره.
🐻 : اینجا هنوز شیر هم هست؟
🐥 : امروز اجرا دارم. به‌زودی می‌رم روی صحنه.
🐰 : بهت گفته بودم روی صحنه قیافه درنیاری.
🐹 : هی، این پرتقال مزه‌ی زنجبیل می‌ده.
🐥 : آره بابا، مراقب خودت باش.
🐹 : فقط امتحانش کن.
🐰 : نه، نمی‌خوام. مجبورم نکن.
🐹 : امتحانش کن تا ببینی واقعاً زنجبیل داره یا نه.
🐰 : بدون اجبار، بدون اجبار.
🐥 : آره بابا!
🐰 : فشار نیار، فشار نیار.
🐹 : فقط یه بار امتحانش کن.
🐰 : نه.
🐿️ : توی مونیخ کاری برای انجام دادن هست؟
🐹 : فقط یه کم امتحانش کن، جدی می‌گم.
🐰 : گفتم نه! گفتم نمی‌خوام. امتحانش نمی‌کنم.
🐹: فقط یه کم امتحان کن.
🐰 : «یه کم» یعنی چی؟ این که فرقی با یه لیوان خوردن نداره.
🐥 : باید کمرت رو صاف نگه داری. این‌طوری قوز نکن.
🐿️ : بهتره حواست به خودت باشه.