اون به جاز، عکاسی، هنر و مد علاقه داره و از طرفداران بینگ کرازبی، لوئیس آرمسترانگ، کرت کوبین و جان لجنده.
با اینکه وی برای شکل دادن به استایل «پسر خفنِ کلاب دودگرفته» خودش، بعضی از ویژگی‌های این موزیسین‌ها رو وارد سبک و زیبایی‌شناسی شخصی خودش کرده، اما خودش رو بیش از حد جدی نمی‌گیره؛ این موضوع رو می‌شه از گفت‌وگوهای صمیمانه و بی‌پرده‌اش با فن‌ها در ویورس، شوخ‌طبعی همیشگی‌اش در Run BTS و حتی آمادگی‌اش برای خوردن بال‌های مرغ با میزان تندیِ بیشتر و بیشتر در برنامه‌های یو-تیوب فهمید.
صحنه انگار محیط طبیعی ویه. اون با چنان راحتی و ظرافتی اجرا می‌کنه که کاملاً مشخصه برای این کار به دنیا اومده و آموزش دیده. در بخش لندنِ تور جهانی گروه، می‌شد دید که چطور روی صحنه حرکت می‌کنه و از اجرای بی‌نقص آواز به رقص بی‌نقص می‌رسه، بدون اینکه با وجود گرمای طاقت‌فرسای ماه ژوئیه تقریباً عرقی کرده باشه.