بخش دوم بیانیه حماس برای سالگرد یحیی سنوار

❤️ شهادتی نمادین

در ۱۶ اکتبر ۲۰۲۴، خبری منتشر شد که تمامی تبلیغات و ادعاهای مستمر اشغالگران طی ماه‌های جنگ مبنی بر پنهان شدن رهبران در تونل‌ها را نقش بر آب کرد. ارتش اسرائیل با این واقعیت غافلگیر شد که سربازانش درگیر نبردی مسلحانه با ابو ابراهیم شده‌اند. این درگیری به شهادت او انجامید؛ در حالی که خاک منطقه تل‌السلطان در شهر رفح، در جنوب نوار غزه، با خون پاک او رنگین شد.

تصویری که ارتش اشغالگر از سنوار و از طریق دوربین یک پهپاد منتشر کرد، ذهن و خیال میلیون‌ها نفر را تسخیر کرد:

✳️ رزمنده‌ای زخمی که با چوب به مقابله با پهپاد برمی‌خیزد. او با چهره‌ای خسته که با چفیه فلسطینی پوشانده شده بود، نشسته بود و نقاب بر چهره داشت. هنگامی که پهپاد به او نزدیک شد، چوبش را به سوی آن پرتاب کرد؛ لحظه‌ای که فلسفه او را به تصویر کشید:

❗️ «مقاومت تا آخرین نفس».

این صحنه خیلی زود به نمادی جهانی تبدیل شد. حتی رسانه‌های اشغالگران نیز ناگزیر به اعتراف به جسارت این لحظه شدند. برخی نوشتند: «قهرمانان این‌گونه می‌میرند» و عده‌ای دیگر او را «افسانه‌ای زنده از مقاومت» توصیف کردند.

در حالی که اشغالگران تلاش می‌کردند شهادت سنوار را گامی در جهت پایان دادن به مسیر مقاومت جلوه دهند، شهادت او به سوختی تازه برای طوفان تبدیل شد. تصویر شهادتش نیز جایگاه نمادین او را به‌عنوان فرمانده طوفان تثبیت کرد؛ نمادی از رویارویی با ناممکن‌ها، آن هم با یک چوب.

✳️ سنوار الگویی از رهبری را از خود به جا گذاشت که اهل سازش نبود؛ رهبری که اندیشه و سلاح را در کنار هم داشت، زندان و میدان نبرد را به هم پیوند زد و میان طوفان و چوب، پیوندی برقرار کرد. در حافظه فلسطینیان، نام او همواره با این سه‌گانه گره خورده خواهد ماند: اردوگاه، طوفان و چوب.

@Thirdintifada