#خط_تحلیل (روز دویست و سی ام جنگ رمضان، پنج شنبه)

⚠️ خلاصه مینویسم:

سوال:
اصلا گیرم نتانیاهو ببازد، آیزنکوت بیاید! که چه؟!

پاسخ تیتروار:

1⃣ حذف مجری جنگ علیه ایران:

حذف نتانیاهو باید کلیدواژه کلان راهبرد ما باشد؛ به عنوان یکی از مجریان دو جنگ علیه ایران(اگر تا ۲۷ اکتبر سه تا نشود!)، دستور دهنده ترور رهبر و فرماندهان ایران و... حذف او از ساختار قدرت رژیم یکی از گام های حذف نهایی اوست.
این اتفاق باید بیافتد‌؛ ضمن صراحت ادبیات در گفتمان عمومی باید همانند حذف ترامپ، حذف متهم به نسل کشی از سوی دیوان عالی قضایی هم برجسته شود‌.

2⃣ تغییر مهره ای با انباشت سیاسی، تجربه و معادلات در توان اجماع سازی، تطبیع و تاثیرگذاری بر آمریکا:

نتانیاهو بواسطه بیش از ۱۵ سال سکانداری کرسی نخست وزیری و روحیه شخصی اش در پیگیری پرونده ها، هیچ جایگزینی در داخل ساختار اسرائیل برای تداوم آن ظرفیت تسلط بر فضای سیاسی، ارتباطات منطقه ای، پیگیری تطبیع و حتی تأثیرگذاری بر سیاست های امریکا در منطقه ندارد. حذف او، حذف یک ظرفیت از ساختار رژیم است

3⃣ نتانیاهو و سلطنت طلبان:

از سال ۹۷،۹۶ نتانیاهو و تیمش پروژه ای را با جریان پهلوی آغاز کردند و آن ایجاب احساس هم مسیری میان اسرائیلی ها و ایرانیان مخالف جمهوری اسلامی به لیدری پهلوی بود.‌
پیش از آن مسیر و راهبرد، دشمن مشترک(جمهوری اسلامی) بود نه هم پیمانی و هم مسیری.

در این دلیل لزوم تغییر نتانیاهو، برای ترمیم لکه های کثیف ایجاد شده بر روی ذهن بخشی از جامعه ایرانی، این اتفاق بسیار مهم است.
در این مسئله یعنی حذف تصویر و حس نتانیاهو در فضای برخی از ایرانیان، آیزنکوت نه آن تصویربرساخته را دارد و نه آن ادبیات و نگرش و ظرفیت.

4⃣ شکاف داخلی و کاهش قدرت کابینه:

تجربه یک سال دولت لاپید_بنت (که البته برخی آن دوران را هم یکی از سخت ترین دوران نزاع امنیتی ما و رژیم هم میدانند) نشان داد وضعیت داخلی رژیم بواسطه نوع کابینه ائتلافی چپ ها و تکثرشان برخلاف راستها و جدیت بدنه خارج کابینه چپ ها کاملا با بحران روبرو شد. همچنین ما شاهد یکی از پر تلاطم ترین دوران ها بودیم.

من معتقدم حتی فضای اعتراضی ماه های اول دولت نتانیاهو (اعتراض به اصلاحات قضایی) برآمده از پیش تنش های یک سال قبل و کنش بازگشت راست‌ها در آن فضا بود.

5⃣ سگ زرد برادر شغال نیست!

بین شغال تا شغال هم فاصله کنش و عملکرد فراوان است!
انتخاب آیزنکوت به معنای پایان کلان پروسه تغییر نظم منطقه ای که پیش از ۷ اکتبر از سوی اسرائیل و آمریکا شروع شده بود نیست؛ اما ما (از تهران تا غزه) باید در انتخابات ۲۷ اکتبر ۲۰۲۷ دخالت کنیم؛ حتی اگر همه استدلال های بالا را قبول نداشته باشیم

🔴 و یک حاشیه:
یکی از سناریوهایی ممکن با درصد بالا، عدم تشکیل ائتلاف از سوی دو طرف و رفتن به انتخابات بعدی است. این یعنی دست کم ۵ ماه فرصتی عالی از منظر امنیتی، دخالت های امنیتی، تشدید شکاف و ... پیش روی ماست.

@Thirdintifada