💠 سمیر العرکی، روزنامه نگار مستقر در استانبول

از سال ۲۰۱۱ تاکنون سرگرم خواندن و مطالعه‌ی تاریخ جنبش اخوان‌المسلمین مصر هستم، از خلال آنچه رهبران تاریخی‌شان در خاطراتشان نوشته‌اند، نه از خلال نوشته‌های مخالفانِ دورشان.

🔸 کشف کردم که دو تاریخ برای این جماعت وجود دارد؛ یکی عوام‌پسند و بی‌ربط به حقیقت تاریخی، درست مانند حکایت‌های ربابه‌ای که در قهوه‌خانه‌های قدیمی مصر توسط منشدان (خنیاگران) روایت می‌شد. اما تاریخ واقعی همان است که به دست خود اخوانی‌ها نوشته شده، و ادعا می‌کنم که اکثریت اعضای این جماعت هرگز آن را ندیده‌اند.

هرچه بیشتر در این تاریخِ مکتوب غرق می‌شوی، خودت را در برابر یک تناقض شگفت‌انگیز می‌یابی: اینکه این جماعت اشتباهات استراتژیک خود را به شکلی باورنکردنی تکرار می‌کند؛ چه در کشمکش خود بر سر قدرت، چه در نزاع‌ها و انشعابات درونی و پراکندگی‌شان و شیطان‌سازی از یکدیگر در جریان این کشمکش‌ها، و چه در نگاهشان به آینده و ناتوانی‌شان در مدیریت بحران‌ها.

اگر این جماعت تاریخ مکتوب به دست رهبرانش را پس از بحران‌های سال‌های ۵۴ و ۶۵ می‌خواند و آن را به‌خوبی تحلیل می‌کرد و درس‌ها و عبرت‌ها را - به دور از روایت‌های مظلومیت و نبرد اسلام و کفر - استخراج می‌کرد، شاید می‌توانست از بحران ۲۰۱۳ اجتناب کند و خود را از نوشتن فصلی تازه از بلا معاف می‌داشت.

⬅️شعوبا، پایگاهی برای آشنایی با جامعه و فرهنگ ملل مسلمان
@shouba_ir