گیمرها جامعه جالبی دارن. از یک طرف تقریبا هیچ‌چیزی نیست که راضیشون کنه، و از طرفی اگر یکی بتونه راضیشون کنه به قدری هیجان‌زده می‌شن که همه جا ازش صحبت می‌کنن. و گاهی یکی مثل جان کارمک پیدا می‌شه که انگار نبض این جامعه رو تو دستاش داره و با هر بازی جدید کاری می‌کنه که همه در موردش صحبت می‌کنن.
داریم از کسی صحبت می‌کنیم که با بازی Doom تقریبا موج بازی‌های سه‌بعدی کامپیوتری رو شروع کرد و بعد با سری بازی‌های Quake این مسیر رو ادامه داد.
و دقیقا به خاطر همین مهارت و بینشی که داشت تمام شرکت‌های تولید کارت گرافیکی ازش مشورت می‌گرفتن که برای نسل بعدی محصولاتشون چه ویژگی جدیدی اضافه کنن که تجربه بازی‌ها رو بهتر کنه.

سال ۱۹۹۷، کارمک داشت روی بازی Quake III کار می‌کرد و یکی از نیازمندی‌هایی که داشت این بود که به خاطر پیچیدگی‌های صحنه‌های بازی و نیاز به پردازش سریع‌تر چندتا پردازنده پیکسل وجود داشته باشه.