وقتی جنسن هوانگ به مدیرش اعلام کرد که می‌خواد شرکت رو ترک کنه و استارتاپ خودش رو راه بندازه، بهترین توصیفی که می‌شه از واکنش مدیرش داشت این بود که شوکه شده بود.
نه فقط برای اینکه جنسن یک نیروی واقعا خوب بود، مشکل این بود که جنسن تازه بچه دومش به دنیا اومده بود و همه فکر می‌کردن زده به سرش که این تصمیم رو گرفته. به خاطر همین مدیرش از CEO شرکت یعنی ویلفرد کوریگن (Wilfred Corrigan) وقت گرفت تا اون رو راضی کنه که بمونه.
ویلفرد کوریگن قبل‌تر مدیر شرکت فیرچایلد بود (که قبلا این ویدئو رو در موردش ساختم) و به خوبی تسلط داشت به صنعت نیمه‌رسانا و به جای اینکه جنسن رو منصرف کنه بحث رو کشید به بررسی ایده‌شون و حتی از جنسن پرسید «سرمایه گذار نمی‌خواید؟».
بحث ویلفرد و جنسن بالا گرفت و سوال‌ها به این سمت رفت:
• مگه کسی هم با کامپیوتر بازی می‌کنه؟
• اصلا یه شرکت بازی‌سازی سه بعدی رو اسم ببر که تو می‌خوای برای بازیش کارت گرافیک تولید کنی!
که اینجا جنسن یه جمله معروف رو به کار برد که شاید اون موقع خیلی مطمئن نبود ازش اما بعدها بارها و بارها تکرارش کرد:
اگر ما (این محصول رو) نسازیم، کسی هم نمیاد (بازی سه بعدی بسازه)
خلاصه ویلفرد در آخر به جنسن گفت مطمئنم بر می‌گردی و حتی میزت رو هم نگه می‌داریم! اما در همین حین تلفنش رو برداشت و به دوست و سرمایه‌گذارش دان ولنتاین (Don Valentine) که موسس شرکت سرمایه گذاری خطرپذیر سکویا (Sequia) بود زنگ زد و گفت:
هی دان، یکی از بچه‌هامون می‌خواد از LSI بره و شرکت خودش رو راه بندازه. خیلی باهوشه و واقعا کارش درسته. حتما باهاش صحبت کنید.
اسپویلر > تهش سکویا به همراه یک شرکت دیگه ۲ میلیون دلار سرمایه اولیه انویدیا (با ۶ میلیون دلار ارزش‌گذاری) رو تامین کردن و زمانی که انویدیا ۶ سال بعد رفت تو بورس ارزشش ۱۰۰ برابر شده بود!