نهم مارس 1953؛ تشییع جنازه پر سر و صدا و با تمهیدات خارق العاده «جوزف استالین» دیکتاتورِ کمونیست، مارکسیست و لنینیستِ شوروی ملقب به «پدر ملت»
طبق آمار رسمی، 109 نفر زیر دست و پای جمعیت کشته شدند! حکومت شوروی این مشارکت عظیم و حضور ده ها نفر از شخصیت های سیاسی جهان را نشانه مشروعیت تزلزل ناپذیر خود جلوه داد

به چندماه نرسیده تسویه های درون گروهی به نزدیک ترین اشخاص و حتی اعضای خانواده استالین کشیده شد؛ تا جایی که تنها پسرش (واسیلی) به اتهامات کاملا واهی دستگیر و در مدت کوتاهی تحت بازجویی متخصصان شکنجه، به همه جرم های کرده و ناکرده اعتراف کرد. با آنکه بابت شرایط سخت زندان شدیدا بیمار و تقریبا فلج شد اما به هیچ یک از نامه نگاری ها و تقاضاهای او از سوی اعضای ارشد حزب توجهی نشد.
در سال 1961 از زندان آزاد شد اما همچنان تحت نظر باقی ماند. اوضاع علیه استالین که در سالهای رهبریش بر شوروی مقام خدایی داشت و کمترین مخالفتی با او به شدت سرکوب و مجازات میشد چنان تغییر کرده بود که واسیلی مجبور شد حتی هویتش را تغییر دهد. با این حال به محض آنکه سعی کرد با مشخصات جدید گذرنامه ای بگیرد، خبر مسمومیت و مرگش در رسانه ها منتشر شد