اثری از پیتر پل روبنس
مربوط به سال ۱۶۱۴ تا ۱۶۱۶
در گالری ملی هنر در واشنگتن
🫣 @TheLouvre
دانیال، یکی از شخصیت‌های یهودی تبعیدشده در بابل، به دلیل ایمان و وفاداری‌اش به خدای خود مورد توجه داریوش، پادشاه مادها، قرار گرفت. این موضوع حسادت درباریان را برانگیخت و آنان با فریب پادشاه، قانونی وضع کردند که بر اساس آن هرکس جز شخص پادشاه از خدایی یا انسانی درخواست کمک می‌کرد، باید به گودال شیرها انداخته می‌شد. دانیال با وجود آگاهی از این فرمان، به دعا کردن ادامه داد و در نتیجه به دستور پادشاه به میان شیرها افکنده شد.
اما دانیال از این آزمون جان سالم به در برد. مطابق روایت کتاب مقدس، خدا فرشته‌ای فرستاد تا دهان شیرها را ببندد و مانع آسیب رساندن آن‌ها به دانیال شود. روبنس در این نقاشی، دانیال را در میان شیرهای عظیم‌الجثه و در فضایی پرتنش به تصویر کشیده است؛ در حالی که بدن برهنه و عضلانی او، نگاه رو به بالایش و حالت دعاگونه‌اش، بر ایمان و آسیب‌پذیری انسان در برابر قدرت طبیعت تاکید می‌کنند. شیرها نیز با نمایش قدرت جسمانی و حضور تهدیدآمیزشان، تضاد میان نیروی جسمانی و قدرت الهی را برجسته می‌سازند.