هر روز بیشتر از قبل می‌فهمم چقدر از انسانی بودن و انتخاب این رشته راضی‌ام؛ انگار دقیقاً جایی‌ام که باید باشم.
وسط تاریخ، یهو می‌بینیم توی چند قرن از تاریخ معاصر غرق شدیم؛ توی جامعه‌شناسی بحث‌هامون از کتاب بیرون می‌زنن، منطق ذهنمون رو درگیر می‌کنه و ادبیات ما رو می‌بره جایی میونِ شعر و کلمه.
قشنگ‌ترین قسمت ماجرا اینه که کلی حرف می‌زنیم، می‌خندیم، سؤال می‌پرسیم و انقدر غرقِ موضوع می‌شیم که زنگ خوردن کلاس، شبیه بیرون اومدن از یک دنیای دیگه‌ست:))