خاطرات یک پزشک جوان

_🕵‍♀🕵

دیشب تولد بابای قشنگم بود
یکی از بهترین دوستانم؛)
کسی که خیلی وقتا تنها یک جمله اش، سنگ بنای شخصیت من شده و کسی که اگه یه روزی خیلی خیلی تلاش کنم و شانس بیارم شاید بتونم شبیهش بشم.
کسی که هر زمان میخواستم دوستامو بپیچونم یا جایی که دلم نمیخواد نرم میگفتم بابام اجازه نمیده و بعد مینشستم براش تعریف میکردم که ازش مایه گذاشتم و باهم میخندیدیم.
کسی که همه جور حرفی میشه بهش زد و بهترین مشاورمه.
و کسی که دیدن عملکردش و ریتم تفکرش و استایل زندگیش استاندارد های منو درباره انتخاب پسرا جابه جا و غیر ممکن کرد.
بابام تنها مردیه که ازش خوشم میاد
و خدا برام حفظش کنه

«زکات» یکی از اون واژه هایی هست که نه تو زبان فارسی نه انگلیسی مترادفی نداره و من این واژه رو دارای بار معنایی سنگینی میدونم
و فکر میکنم واقعا زکات دادن رو آدم باید بلد باشه
و من فکر میکنم زکات هرچیزی توی مقابلش قرار داره
زکات شادی غمه و زکات آرامش، همهمه ست.و زکات شب،روزه.
و فکر میکنم آدم خیلی وقتا باید تشخیص بده که خیلی از موقعیت هایی که توش هست،شکرانه اش پرداخت یک زکاتی هست.
مثلا من واسه رزیدنت ها یا اینترن هایی که موظف نیستن به دانشجوها چیزی یاد بدن ولی اینکارو میکنن خیلی احترام قائلم.اونا آدمایی هستن که زکات جایگاهشونو میدن
یا همینکه یک پزشک واسه مریضی که نیاز داره وقت بیشتری بزاره.
آدمی که حواسش هست نعمت هاش رو به خودش حلال کنه واقعا در یک لیگ دیگه ای بازی میکنه...🥰

_The pitt

_The pitt

_The pitt

و اینکه زندگی مشترک هم مثل بقیه چیزای زندگیِ ما فقط یک سبده.یک سبد که تعداد معقولی از تخم مرغ هاتو باید داخلش بچینی؛نه همش.

به پیشنهاد یکی از چنلیست های موردعلاقه ام، کتاب گلی و گورخر رو گوش دادم (خوانشش داخل اپارات هست و کلا یک ربعه)
یه کتابی که به ظاهر کودکانه نوشته شده و خیلی ساده ولی عمیق و پرمعناست.
راجع به زنیه که به خاطر همسرش همه کاری کرد تا به موفقیت برسه.و مرد بعد از موفق شدنش گفت تو واسم کافی نیستی و ولش کرد.

نظرم رو درباره اش اینجا مینویسم:
اون بُعد مردستیز وجودم تمام مدت میگفت خب معلومه!مرد ها همینن دیگه...چه توقعی مگه میشه ازشون داشت؟
ولی اون بعد دیگه ام که دارم سعی میکنم بیشتر پرورش بدمش و سو گیری جنسیتی و صفر و صدی نداره، نظرش اینه که نه فقط زن ها بلکه برای مردها هم همینه.
نه فقط توی روابط کاپلی و جنس مخالف،بلکه توی هر رابطه خانوادگی،دوستانه یا هرچیزی، اینکه نشانه هایی از احترام به خود در رفتار آدم وجود داشته باشه ناخوداگاه براش ارزش و احترام میاره
اینکه دیگران ببینند که تو از منابعت در راستای خودت استفاده میکنی
و گاهی به اونا نه میگی تا به خودت بله بگی، در واقع اونا رو دور نمیکنه بلکه احترامشونو بیشتر میخره.

عکس پایان روتیشن ریه گرفتیم و کنار استادمون که خیلی خیلی سفیده شبیه یک ته دیگ که اشپزش زیر قابلمه رو زیاد کرده ولی یادش رفته شعله پخش کن بزاره افتادم👩🏿‍⚕

یادمه توی کتابی که پسر دکتر حسابی از خاطرات و صحبت های ایشون نوشتن (کتاب استاد عشق)،
یکی از چیزایی که خیلی نظرمو جلب کرد این بود که استاد به پسرش میگفته پشت میز مطالعه نشستن اصول داره.باید محترمانه بشینی، غدا نخوری سر اون میز.نباید پاتو بزاری رو میز.نباید سرتو تکیه بدی رو میز...
هم تو مسیر این استاد و هم توی خیلی از آدم های بزرگ که نگاه میکنم واقعا یه نکته مهم همینه:
اینکه تربیت های کوچک و قانون مداری های کوچک، حتی اگر در جهت رنج بیشتر باشه رو به خودشون وارد میکنن.و بعد یک مدت متعاقب همین چیزای به ظاهر بی نتیجه و بی اهمیت میبینیم که چه رشد ها که نکردن.و چقدر متفاوت با ادمای معمولی اند؛)
و من یه مدتیه که تماما احترام و حرمتمو نسبت به این کلاس ها و میز مطالعه ها از دست دادم...چون میبینم کلاسی که استادش حرمت اون کلاس رو نگه نمیداره،مثلا دیر میاد،حتی به خودش زحمت نمیده به دانشجوهاش نگاه کنه، صداش از ته چاه درمیاد و مشخصا اهمیتی برای مخاطبش قائل نیست، چرا من باید حرمت توی اون کلاس قائل بشم و گوشی دستم نگیرم؟یا اینکه دنبال هر راهی برای پیچوندن اون کلاس نباشم؟
یا بیمارستانی که دارم میبینم غالبا کسی توش ارزشی واسه اموزش به استاژر قائل نیست، چرا باید طبق قانونی که گفتن تا ساعت ۱۲ونیم اونجا بمونم؟چرا راس ده و نیم یه جوری نپیچونمش و برم خونه؟

خب الان جوابی برای اینا ندارم.حتی یه مدته که اینطوری زندگی کردم و واقعا به خودم اجازه دادم هیچ احترامی برای این سیستم قائل نباشم.
نکته اینجاست که به خاطر احترام به این اساتید(که امیدوارم واقعا روحشون به کمک من و امثال شما بیاد:)) و به خاطر احترام به خودم که قدم هام و ردپام توی این سیستم هست و خواهد بود، دوست دارم همونشکلی زندگی کنم که اونا زندگی کردن
و تصمیم دارم قانون هارو انجام بدم نه به خاطر اینکه درستن، به خاطر اینکه کار درست و حفظ حرمت ها، نتیجه داره و اثر پروانه ای شامل حالش هست.

«محبت به آدما گم نمیشه»
این واسم یه قانون مسلمه.باور دارم بهش
اما، دروغ چرا؟
خالی ام از محبت به آدما.خالیِ خالی ام...
گل آدمیزادو به رفتار های چیپ آغشته کردن و بعد سرشتن، و من نمیتونم از این رفتار های چیپ متعددی که اطرافم اتفاق میوفته گذر کنم.حتی این واقعیت که خودم هم آدمم و تکه هایی از همین رفتار های چیپ رو دارم و فرقی با بقیه ندارم هم نمیتونه چیزی رو تغییر بده.
وای که تک تک سلول هام تمایل به انزوای صددرصدی دارن.
متمایل به انزوا و خالی از محبت...💔

هم دکتر ژیان رو دوست دارم
هم تیتر این جلسه نظرمو جلب کرد
پی اس:دوستان اشاره میکنن بنویس اِدِم

🩺❤️ برخورد با ادم


در جلسه‌ای کاربردی از کلاس‌های آموزشی پزشک‌هاب، همراه با دکتر رضا ژیان، متخصص داخلی، به بررسی اصول برخورد با بیمار و نکات مهم بالینی می‌پردازیم.

📅 تاریخ: ۲۰ مهر
⏰ ساعت: ۲۲:۰۰
👨🏻‍⚕️ مدرس: دکتر رضا ژیان
📍 محل برگزاری: اپلیکیشن پزشک‌هاب

✨ فرصتی برای یادگیری نکات کاربردی پزشکی و تقویت مهارت‌های بالینی در کنار اساتید مجرب.

🎁 شرکت در کلاس‌های پزشک‌هاب رایگان است!

📲 برای شرکت در کلاس و مشاهده محتوای آموزشی، اپلیکیشن پزشک‌هاب را نصب کنید.

🌐 نصب و شرکت رایگان:
pezeshkhub.com

روزی ۱۰ صفحه کتاب خوندن چیزی کمتر از ده دقیقه وقت میگیره(حالا فوقش یه ربع)
که خیلی ناچیزه. ولی در انتهای هفته ۷۰ صفحه کتاب خوندی
و در انتهای ماه یک کتابو تموم کردی
آدمی که ماهی یک کتاب نمیخونه، اینطوری نیست که وقتشو نداشته باشه.فقط دغدغه اشو نداره.

کاش آدما وقتی تو روابط فردی از یه حرف یا رفتاری ناراحت میشن، به جز اینکه فکر کنن چطوری به طرف اعتراض کنن یا هرچی ، یکمم فکر کنن: در وجود من چی هست که این حرف رو به خودش گرفته؟چی شد که این رفتار واسم سنگین بود؟
مثلا ،برای مثال، شاید بخشی از من فکر میکنه اون حرف درسته و واسه همین انقدر ناراحت شده! حالا برم روی اون بخش وجودم تمرکز کنم ببینم چرا این تصور رو داره؟؟!

نمیدونم واقعا.روابط فردی همیشه برای من سخت و چالشی بوده ولی الان تو این دوره از زندگیم، بلوغ و تکامل رو در این میبینم که نه از تعریف ها زیاد خوشحال بشم نه از بدگویی ها زیاد ناراحت بشم. حقیقتا هردوش برامده از مود روزانه ی افراده و ربطی به خودم نمیدمش.

_

#bucket_list

_گاهی وقتا احساس میکنم خیلی خسته ام. نه فقط به اندازه خودم بلکه به اندازه آدمی که از زمان مشروطه تا به امروز بار به دوشش کشیده خسته ام شهرزاد...

(سریال مورد علاقه ام در تمام دنیا؛شهرزاد)