من یه جایی بین واقعیت و چیزهایی که توی ذهنم ساختم گیر کردم.
نه می‌تونم کامل برگردم به دنیای واقعی، نه می‌تونم به اون چیزی که می‌خوام برسم.

حتی اگه از خودم بگذرم، حتی اگه همه‌چی رو فدا کنم، باز هم نمی‌تونم احساساتم رو کنترل کنم.
چون ته دلم پر از آرزوهاییه که انگار هیچ‌وقت قرار نیست واقعی بشن.

همه‌چی یه جورایی بوی دروغ میده.
ترس همیشه یه گوشه ذهنمه.
آدما نقش بازی می‌کنن… خودمم همین‌طور.

و پشت همه اینا، یه غم سنگین هست که ول‌کن نیست.

I feel stuck somewhere between reality and the version of life I keep imagining.
I can’t fully accept what’s real, but I also can’t reach what I want.

Even if I give everything up, even if I sacrifice myself, I still can’t control how I feel.
Because deep down, my heart is full of dreams that probably won’t ever come true.

Everything feels a bit fake.
Fear is always there in the back of my mind.
People pretend… and honestly, so do I.

And under all of this, there’s this heavy sadness that just doesn’t go away.


#V
@the_blankroom