ᴘᴀʀɪꜱ ɪɴ ᴛʜᴇ ʀᴀɪɴ

قیطریه. شور و ترش.

جمعه، سوم مهرِ چهارصد و پنج.

امروز به لطف دلارام و کیدو تونستم بعد از قرن‌ها، به جای یک پروانه با بال‌های سفید، یک پروانه‌ با بال‌های رنگی ببینم و این خیلی صحنه‌ی دوست داشتنی‌ای بود.

"چشم‌هاش رو یادمه."
"سوراخ‌هاش رو چی؟"
"صداش رو یادمه."
"سارا رو یادمه."

بوی برگ.

بلند شو از خواب فراموشی، خاطره‌ام را صدا کن.
سکوت نشو در حلق و بیدارم کن.

من بی تو، خانه‌ام نیست.

ناتمامم. بگیر من رو و تمامم کن.

تو به زیبایی نور، تو به زیبایی یک بوسه، تو به زیبایی عشق، تو به زیبایی ستاره. دستم رو بگیر و دورم کن.