دلباخته ی کتاب و قهوه🧣

درد ها تو رو قوی میکنن
این چیزیه که میگن
اما‌ هیچ وقت نگفتن که کاش قوی بودیم و نیازی به کشیدن چنین دردهایی نداشتیم
تجربه های بد بهت درس میدن
اما کاش نیازی به اون تجربه های بد نبود
کاش بدون کشیدن درد بزرگ میشدیم
اما درد کشیدن انگار تو رو صبور میکنه
مشکلات باعث میشن تو صبور تر بشی
زندگی آسون نیست
هر وقت یاد گرفتی مستقل بشی،بزرگ شدی
مستقل که بشی یعنی یاد گرفتی جز خودت به کسی تکیه نکنی
اون موقعست که دیگه از کسی انتظاری نداری و فقط روی خودت و پیشرفت ها و موفقیت هات تمرکز میکنی
اونجا،تو رشد میکنی،بزرگ میشی،عاقل میشی
اونقدر زمین میخوری تا بفهمی هیچکس جز خودت،کمکت نمیکنه
یاد بگیر تنهایی با درد هات بجنگی،مشکلاتت رو حل کنی و فقط به خودت تکیه کنی
آدما یروزی میرن،اما اونی که میمونه خودتی
وقتی به بقیه تکیه کنی و ازشون انتظار داشته باشی،انگار که همش منتظری یکی بهت کمک کنه و نجاتت بده
نجات دهنده توی آینَست،هر وقت اینو فهمیدی،برنده ای.

قلم ستاره آبی🪼

میدانی داشتم به چه فکر میکردم؟
اینکه تو هم درد بودی و هم درمان..
فاصله ای که میان ما بود،مسافتی نبود بلکه فاصله ی میانِ قلب هایمان بود
نمیشد...
نمیشد چون من تو را با تک تک سلول هایم،با اعماق وجودم و بند بند وجودم دوست داشتم اما تو نه
نمیشد،چون تو در فکر دیگری بودی
بهتر است بگویم در فکرِ دیگران!
و اما من
با تمام حماقت،فقط در فکر تو بودم
در فکر کسی،که ذره ای دلش با من نبود
دلش با بقیه بود و به من دوستت دارم میگفت!
گفتنِ دوستت دارمی که خلاف رفتار و کارهایت باشد آخر چه ارزشی دارد؟
من تو را همانطور که بودی میخواستم و دوستت داشتم اما تو همواره دنبال این بودی که مرا تغییر دهی،از من عیب گویی کنی و مرا مقصر همه چیز بدانی!
به من بگو،گر تو مرا دوست داشتی،این کارهارا میکردی؟
انسانِ عاشق،عیب های عشقش را بازگویی میکند؟ او را مدام آزار داده و به او بی توجهی میکند؟
نه...
تو هرگز عاشق نبودی
میدانی چرا؟
چون در میان آن همه ستاره،من تو را همچون ماه میدیدم
گر چه بهتر است بگویم: مگر کسی جز تو وجود داشت؟ من فقط تو را میدیدم،کسی آنجا نبود!
هر جا که میرفتم،به یادِ تو بودم
هر جا که میرفتم، تو را میدیدم
میدانی...
برای این می‌گویم فاصله،فاصله ی مسافتی نبود،چون که گر یک عمر نبودی،من باز هم تو را دوست میداشتم و در قلبم و افکارم بودی
اما تو،هر وقت که نبودم،از نبودم سو استفاده میکردی و در میان افکارت،کسانِ دیگری بودند..
گرچه هر وقت هم کنارت بودم،تو جسمت کنار من بود و فکرت نه!
و من هرگاه که به چشمانت نگاه میکردم،عشقی نمیدیدم
پس تو را روزی با تمامِ سختی ای که بود،بر خلاف خواسته ی قلبم،ترک کردم
آری من تو را ترک کردم
من کسی را ترک کردم که دوستش داشتم
اما کار درستی بود میدانی چرا؟
چون می‌دانستم اگر یک عمر هم منتظرت بمانم،عاشقم نمیشوی و این من هستم که خواهم سوخت
ترک کردن کسی که او را با تمام وجودت میخواهی،کار آسانی نیست
و من این کار را کردم،چون تو تمام احساسات مرا حیف و میل کردی.

قلم ستاره آبی🪼

یه روزی دیگه قرار نیست اینطوری از خواب بیدار شی؛
بیدار میشی بدون دغدغه،میری قهوه و صبحونتو میخوری و لذت میبری
تنها دغدغت کتاب های ناخوانده،فیلم های تماشا نشده و نوشیدنی های کافئین داری که تا حالا نخوردی خواهد بود
به جاهایی که یروزی آرزوشو داشتی سفر میکنی،لباس هایی که دوست داری میپوشی و زندگیتو میکنی،بله بالاخره زندگی میکنی.