التهاب توسط مکانیسم‌های ایمنی ذاتی آغاز می‌شود و می‌تواند با یا بدون وجود عفونت ایجاد گردد
🔸 ایمنی ذاتی اولین خط دفاعی بدن است که توسط سلول‌هایی مانند ماکروفاژها، نوتروفیل‌ها و دندریتیک سل‌ها عمل می‌کند.
🔸 این سلول‌ها با شناسایی مولکول‌های خارجی (PAMPs) یا مولکول‌های آسیب‌زا از خود بدن (DAMPs)، پاسخ التهابی را آغاز می‌کنند.
🔸 این پاسخ ممکن است در حضور عفونت یا حتی بدون عفونت (مثل آسیب فیزیکی، سوختگی یا نکروز سلولی) ایجاد شود.
🔸 التهاب می‌تواند در پاسخ به هر نوع آسیب بافتی ایجاد شود، نه فقط عفونت.
🔸 مثال‌های غیرعفونی:
• سوختگی
• ضربه
• ایسکمی
• واکنش به اجسام خارجی
• نقرس (کریستال‌های اورات)
🔸 بنابراین، التهاب الزامی به وجود میکروب ندارد.
🔸 علائم کلاسیک التهاب که از زمان سلسوس (Celsus) در روم باستان شناخته شده‌اند، عبارتند از:
1. قرمزی (Rubor)
2. تورم (Tumor)
3. افزایش دما (Calor)
4. درد (Dolor)
5. اختلال عملکرد (Functio laesa) – اضافه‌شده توسط گالن
🔸 نکروز یکی از عوامل ایجادکننده التهاب است (از طریق آزادسازی DAMPs)
اما:
• تمام التهاب‌ها ناشی از نکروز نیستند.
• التهاب ممکن است در شرایطی رخ دهد که سلول‌ها هنوز زنده‌اند ولی سیگنال‌های خطر ارسال می‌کنند (مانند استرس اکسیداتیو، آسیب‌های مکانیکی یا گرمایی).

https://t.me/TestologyImmun