مورد دوم هم صحنه‌های بوسه‌شون بود که وایرال میشدن
برای من کیس توی سریال مهمه دوست ندارم صحنه‌ای ببینم که دو نفر انگار به زور دارن همدیگه رو میبوسن یا فقط لب‌هاشون رو به هم میچسبونن چون وقتی یه بوسه زیادی خشک و مصنوعی به نظر بیاد ادامه دادن سریال برای من واقعا سخت میشه
ولی کیس‌های تشو و پینگ یه حس کاملا متفاوت داشت طبیعی و هماهنگ بود و مهمتر از همه حس میکردی واقعا بین این دوتا یه کشش و احساسی وجود داره حتی توی صحنه‌هایی که خیلی ساده بودن میشد فهمید چقدر باهم راحتن
فکر کنم چیزی که مچ پوینت رو برای من خاص کرد همین بود
خود رابطه‌ی بی و سان اون آرامش بینشون نگاه‌هاشون و کمیستری تشو و پینگ برای نگه داشتن مخاطب کافی بود🫠