شاید خبرش به گوشتون رسیده باشه که سیستم‌های مبتنی بر ویندوز و آژور در سراسر جهان، دیروز ترکیدن و کار و زندگی مردم فلج شده.
به عنوان کسی که این ترکیدن رو لایو تجربه کرد (داشتم روی یه تیکت تو پرتال شرکت کامنت می‌ذاشتم. بعد از سیو، کل سامانه غیب شد. 😬) بیاین با مفهومی به اسم SLA آشناتون کنم.

فرض کنین که شما از یک سرویس‌دهنده سرویسی رو دریافت می‌کنین. این سرویس‌دهنده باید به شما برای محصولش تضمین کیفیت بده. تو دنیای کامپیوتر و نرم‌افزار، یکی از معیار‌های کیفیت، در دسترس بودنِ سرویسه. این که اون سرویس قطع و از دسترس خارج نشه. شما نری یه وب‌سایت بخری، بعد مشتریت نتونه بازش کنه.

مثلا شما به مایکروسافت می‌گید یک ترابایت حافظه ابری می‌خوام که عکسای عروسیمو بریزم روش. مایکروسافت به شما می‌گه این عکس‌ها ۹۹ درصد مواقع در دسترس هستن. یعنی شما ۹۹ درصد مواقع اگر تلاش کنین عکسا رو باز کنین، باز می‌شن. اون ۱ درصد رو می‌ذارن تا برای مشکلات احتمالی دست خودشونو باز بذارن. اگر برقی رفت، هکی اتفاق افتاد، سروری سوخت، کسی نتونه بیاد یقه‌شونو بگیره که چرا سرویسی که به من فروختی خرابه.

این توافق بین شما و مایکروسافت اسمش می‌شه Service Level Agreement یا SLA. یعنی شما با مایکروسافت توافق کردین که سرویسی که ازش می‌گیرین چند درصد مواقع قطعا سالمه. برای مصارف شخصی شاید ۹۹ درصد خیلی عدد خوبی به نظر بیاد، ولی این عدد یعنی توی یک سال جمعا حدود ۳ روز ممکنه سیستم بهتون ارائه نشه. پس برای بیزنس‌هایی که مشتری دارن ۹۹ هم به اندازه کافی خوب نیست. ممکنه نیاز داشته باشن سرویسشون در سال فقط یک ساعت داون باشه، و براش ۹۹.۹۹ درصد تضمین بگیرن. یا درخواست کنن که بیش‌تر از ۵ دقیقه در سال سیستم خراب نباشه، و تضمین ۹۹.۹۹۹ بگیرن.

اگر سرویس‌دهنده (در این مثال، مایکروسافت) دچار مشکلی بشه و نتونه SLA رو رعایت کنه، باید جریمه بده. مثلا شرکت ما دیروز بیش از ۴ ساعت دسترسی به پرتال نداشت، و اگر SLA شون روی ۹۹.۹۹ بوده باشه قطعا بهشون جریمه پرداخت می‌شه.

اگر بی‌کارین، می‌تونین توی سایت uptime.is هی درصد وارد کنین، ببینین با هر درصد چند ساعت در روز سیستمتون داون خواهد بود. 😁