آفریدن مردمی را بهر گور اندر عذاب,
گر خدایی هست! ز انصافِ خدایی دور بود.
مقصدِ زارع ز کشت و زرع، مشتی غله است,
مقصدِ تو زا فرینِش مبلغی قاذور بود؟
گر من اندر جای تو، بودم امیر ِ کائنات,
هر کسی از بهر کارِ بهتری مامور بود.
آن‌که نتواند به نیکی پاسِ هر مخلوق داد,
از چه کرد این آفرینش را؟ مگر مجبور بود!
میرزاده عشقی
Post #3274
1.4K
