یه اعتراف کوچیک... چرا بعضی آدم‌ها که کمتر بهمون توجه می‌کنن، بیشتر ذهنمون رو درگیر می‌کنن؟
عجیبه، نه؟
یکی همیشه کنارته، محبت می‌کنه، قابل پیش‌بینیه...
اما ذهنت بیشتر دنبال کسی می‌ره که یک روز گرم است و یک روز سرد.
چرا؟
یکی از دلایلش می‌تونه چیزی باشه که در روان‌شناسی بهش تقویت متناوب می‌گن.
وقتی یک رفتار یا توجه، گاهی هست و گاهی نیست، مغز بیشتر درگیر پیدا کردن الگوی آن می‌شود.
مثل وقتی که نمی‌دانی پیام بعدی چه زمانی می‌آید...
و همین «نامعلوم بودن»، ذهن را بیشتر درگیر می‌کند.
اما یک نکته مهم:
شدت احساس همیشه نشانه سلامت رابطه نیست.
گاهی چیزی که ما اسمش را «هیجان» می‌گذاریم، در واقع اضطرابِ انتظار است.
از خودت بپرس:
«من کنار این آدم آرام‌تر می‌شوم یا بیشتر نگران می‌شوم؟»
رابطه سالم فقط قلب را هیجان‌زده نمی‌کند...
به ذهن هم احساس امنیت می‌دهد.
تا حالا شده کسی را بیشتر بخواهی فقط چون کمتر در دسترس بوده؟
🌿 این محتوا برای آگاهی نوشته شده، نه تشخیص یا درمان. اگر احساس می‌کنی این موضوع زندگی روزمره یا روابطت را مختل کرده، کمک گرفتن از روان‌شناس بهترین قدم است.
🤍🤍
Post #50
251
- ❤ 7