فکت نامحبوب ۱۸

مطالعه‌ی شدید و کتابخوانی بالا، یک ضرورت نظامی و مبارزاتیه. اگه کتاب نخونی، احتمالاً سربازت رو الکی می‌فرستی بمیره.

کتاب صرفا یه ابزار «فرهنگ‌سازی» نیست. شما مبارزتر از یه شخصیت نظامی نیستین. هر شخصیت نظامی موظفه که در حوزه‌های بسیاری مطالعه‌ی شدید بکنه تا بهتر بجنگه.

به حرف جیمز متیس، ژنرال ارشد ارتش ایالات متحده، یازدهمین فرمانده‌ی سنتکام و ۲۶مین وزیر دفاع ایالات متحده‌ی آمریکا دقت کنید:

«اگر صدها کتاب نخوانده باشید، از نظر عملی بی‌سوادید و شایستگی لازم را نخواهید داشت؛ چون تجربه‌های شخصیِ شما به‌تنهایی آن‌قدر گسترده نیست که بتواند پشتوانه‌ی تصمیم‌گیری و عملکردتان باشد.»
Call Sign Chaos: Learning to Lead

و
«به‌واسطه‌ی مطالعه‌ای که داشته‌ام، هیچ‌وقت در هیچ موقعیتی غافلگیر و دست‌بسته نمانده‌ام و هرگز نمی‌شود گفت ندانم پیش از این با چنین مسئله‌ای- چه موفق و چه ناموفق- چطور برخورد شده است. مطالعه همه‌ی پاسخ‌ها را به من نمی‌دهد، اما مسیری را روشن می‌کند که اغلب در پیشِ رو تاریک است.»

لقب جیمز متیس توی ارتش، «سگ دیوانه» است و چنین آدم کتابخونیه :)

یه مبارز انقلابی (یا رهبر انقلابی) باید تعداد کثیری کتاب تاریخی، نظامی، جامعه‌شناسی و ... خونده باشه. وگرنه شانس کمی برای پیروزی داره. از پدران بنیان‌گذار ایالات متحده بگیر تا بن‌گوریون و مناخم بگین اسرائیلی تا انقلابی‌های چریک مثل چه‌گوارا و ...، همه‌ی این‌ها اهل مطالعه‌ی جدی بودن. ولی بیایید تمرکز روی نظامی‌های آمریکا بذاریم که دیگه نماد قدرت و جنگ هستن.

ژنرال‌های آمریکا معمولاً آدمای خیلی باسواد و کتاب‌خونن، نه صرفاً نظامیِ خشک و خشن. سیستمشون طوریه که هر کی بخواد بالا بره، مجبوره هم درس بخونه هم فکر کنه. اکثرشون توی رشته‌هایی مثل مطالعات راهبردی، روابط بین‌الملل، علوم سیاسی،
مهندسی، مطالعات امنیتی و سیاست‌گذاری عمومی، حداقل فوق‌لیسانس دارن.

خیلی‌هاشون از آکادمی‌های معروف نظامی مثل وست‌پوینت میان، بعدش هم می‌رن سراغ دانشگاه‌های خفن یا کالج‌های جنگ. اونجا تمرکزشون روی تیراندازی و مانور نیست؛ بیشتر تاریخ جنگ، سیاست، فلسفه قدرت، تصمیم‌گیری توی شرایط مبهم، و این‌که «چه زمونی نباید جنگید» رو یاد می‌دن.

براشون کتاب‌خونی واقعاً یه ضرورت جدیه. کلاوزویتس، سان‌تزو، توسیدید، ماکیاولی، کیسینجر و کلی کتاب تاریخی و سیاسی جزو چیزاییه که تقریباً همه‌شون خوندن.

توی آمریکا، فرمانده باید بفهمه هر شلیک چه پیامد سیاسی‌ای داره، افکار عمومی چی می‌فهمه، دشمن چطور فکر می‌کنه، و اصلاً آیا جنگیدن عاقلانه هست یا نه. برای همین دانش براشون حیاتیه.