شرایط سخته، اعصابا خورد و دلامون گرفته، ولی این روزا بیشتر از هر وقت دیگه‌ای باید بدونیم چی‌کاره‌ایم و کجای مسیر وایسادیم و چه نقشی داریم؛ چه توی خیابون، چه پشت گوشی. آرزو می‌کنم همه‌ی جوونایی که برای حقشون ایستادن، سالم و سربلند از این روزا عبور کنن. و از اونایی که دورترن امیدوارم با ناآگاهی، زحمت و خونِ مردم رو به حاشیه نبرن. مراقب جان و آگاهی خودمون و اطرافیانمون باشیم؛ و به فردای ایران آزاد باور داشته باشیم🤍

♨️چند نکته مهم که دونستنشون حیاتیه:

• قبل از هر کاری، "بودن" از هر چیزی مهم‌تره. هیچی ارزش از دست رفتن جون یا آسیب جدی رو نداره.
• اگه توی خیابون هستی، یا تنها نرو یا اگه تنها نمون و با اطرافیانت آشنا شو، حواست به مسیرهای خروج، کوچه‌ها و پناه گرفتن باشه. همیشه بهترین راه های دفاع یا فرار رو بشناس.
• هیجان‌زده تصمیم نگیر؛ اعتراض هوشمندانه یعنی زمان، مکان و رفتار درست. حفظ نیرو از خودِ حضور مهم‌تره.
• اگه خونه‌ای، حداقل کاری که می‌تونی بکنی اینه که آگاه باشی؛ هر خبر، ویدیو یا پیامی رو بدون بررسی منبع پخش نکن. بعضی اشتراک‌گذاری‌ها ناخواسته می‌تونه به ضرر مردم تموم بشه.
• بلد بودن کمک‌های اولیه می‌تونه جون نجات بده:
– کنترل خون‌ریزی (فشار مستقیم، باند، پارچه تمیز)
– شست‌وشوی چشم با آب تمیز در صورت سوزش
– شناخت علائم شوک، بی‌هوشی و تنگی نفس
• اقلام ساده ولی حیاتی: گاز استریل، باند، دستکش، آب، سرم شست‌وشو، مسکن ساده.
• امنیت دیجیتال رو جدی بگیر:
– لوکیشن، عکس و اطلاعات حساس رو بی‌دلیل منتشر نکن
– از پیام‌رسان‌ها و ابزارهای امن استفاده کن
– قبل از فوروارد کردن، فکر کن «این به نفع کیه؟»
• حمایت فقط خیابون رفتن نیست؛ حمایت آگاهانه، مراقبت از هم، آموزش و اطلاع‌رسانی درست هم بخشی از این مسیره.


در ادامه هم فعالیتمون طبق وظیفه‌مون تا هرجا که کمک‌کننده باشه انجام میشه. 🌿