کد ۳۰۱ و ۳۰۲: ریدایرکت

وقتی یک URL قراره کاربر رو به آدرس دیگه‌ای هدایت (redirect) کنه، معمولا با یکی از status codeهای 301 یا 302 این کار انجام میشه.

در 301 (Moved Permanently)، به مرورگر گفته میشه که این آدرس برای همیشه جابه‌جا شده. به همین خاطر مرورگر می‌تونه نتیجه رو cache کنه و دفعات بعدی مستقیما به آدرس جدید بره، بدون اینکه دوباره به آدرس قبلی درخواست بزنه.

اما 302 (Found) برای جابه‌جایی موقتی استفاده میشه. در این حالت مرورگر همچنان درخواست‌های بعدی رو به آدرس اولیه ارسال می‌کنه و سرور هر بار مشخص می‌کنه کاربر به کجا هدایت بشه.

همین تفاوت ساده می‌تونه روی رفتار سیستم تاثیر بذاره.
اگر هدف کاهش تعداد درخواست‌ها و کمتر شدن بار روی سرور باشه، 301 انتخاب مناسبیه. چون فقط اولین درخواست یک URL به سرور اصلی میره. ولی اگر نیاز داریم هر بار درخواست از سرور عبور کنه تا مثلا آمار کلیک‌ها یا منبع ترافیک ثبت بشه، 302 گزینه بهتریه.

یکی از کاربردهای URL redirecting توی سرویس‌های کوتاه‌کننده لینکه. در پاسخ این درخواست‌ها معمولا هدر location آدرسی رو مشخص می‌کنه که کاربر باید به اون ریدایرکت بشه.

@techstuff100