⚙️ یک مسئله، یک‌ ابزار، سه سطح نگاه!

نقش AI در آینده شغلی و حرفه‌ای ما و البته خیلی رشته‌های دیگه نه تنها غیرقابل انکاره، بلکه همراه با ملاحظاتی است که اگه ازشون غافل باشیم، شاید از گردونه رقابت حذف شیم یا در حالت خوش‌بینانه‌ترش، نقشمون کم‌رنگ و موقعیتمون متزلزل بشه.

استفاده از AI برای توسعه نرم‌افزار، فقط این نیست که «چقدر سریع‌تر کد تولید می‌کنیم». مسئله مهم‌تر اینه که «چه کسی» «چه» تصمیمی رو «چرا» می‌گیره؟! «مدل» تصمیم‌گیر و تعیین‌کننده‌ی «جهت» است یا «دانش ما»؟!

برای درک این مطلب، یک قابلیت ساده مثل احراز هویت و دسترسی رو توی یک REST API را از سه سطح نگاه بررسی کردم:
سطح اول: پرامپتی که قابلیت رو مطالبه می‌کنه
سطح دوم: پرامپت مهندسی‌شده که جهت‌گیری و چگونگی رو تبیین می‌کنه
سطح سوم: Skill، Agent و استانداردسازی سازمانی

خلاصه‌ی مطلبم اینه که:
امروز AI می‌تونه سرعت بده؛ اما جهت رو هنوز دانش مهندسی تعیین می‌کنه.
پس AI در توسعه نرم‌افزار؛ یه ضریبه.
اگر دانش داری، ضریبی که سرعتت رو بالا می‌بره. اگر دانش نداری، ضریبی که اشتباهاتت رو سریع‌تر تولید می‌کنه.

🔗 لینک مطلب

💬 نظر شما چیه؟