نجوای ماه و سکوت جنگل؛ باید امشب چمدانی را که به اندازه‌ی تنهایی من جا دارد، بردارم و به سمتی بروم که درختان حماسی پیداست، رو به آن وسعت بی‌واژه که همواه مرا می‌خواند. - سهراب سپهری ✨🌱 - @Teaa66 ✨ - @sepina_journal 🌱

This post (sticker, poll or similar) has no web preview. Open in Telegram

• ❤ 8