🎭وقتی «دل و دماغِ کار کردن» نیست...

💬این روزها، «دست و دلم به کار نمیره» شاید پرتکرارترین دیالوگِ گروه‌های کاری ما باشد.
یادمان باشد؛ اصرار بر «خروجیِ عادی» در این «شرایطِ غیرعادی»، فقط رابطه شما با تیم را تخریب می‌کند.

🍭اما چطور مدیریت کنیم؟

1⃣فیلِ وسطِ اتاق را نادیده نگیرید:
تظاهر به اینکه «اتفاقی نیفتاده»، تیم را کلافه می‌کند. اولِ جلسات، ۵ دقیقه «زمان تخلیه» بدهید تا درباره اخبار و نگرانی‌ها حرف بزنند. ذهنِ پر از حرفِ نگفته، جایی برای تمرکز روی کار ندارد.

2⃣خداحافظی موقت با کمال‌گرایی:
الان وقتِ توسعه نیست، وقتِ بقاست. سطح انتظارات را پایین بیاورید و شفاف بگویید: «فقط کارهای حیاتی اولویت دارند». بگذارید تیم بداند که شرایطشان را درک می‌کنید تا بارِ روانی‌شان سبک شود.

3⃣کار؛ پناهگاهی امن:
مزیت ما در سازمان‌های غیرانتفاعی این است: «کمک به دیگران». به تیم یادآوری کنید که همین کارِ کوچکِ امروزِ آن‌ها، شاید گره‌ای از کارِ یک انسانِ دیگر در این آشوب باز کند.

@TasmimSchool