🔺ما و میراث

🔹این روزها از ریسمان سفید و سیاه هم می‌ترسیم... می‌گویند بابک زنجانی می‌خواهد در شهر قدیم گرگان با خانه‌های تاریخی دلنواز و سقف‌های سفالی‌اش سرمایه‌گذاری کند، از ترس قالب تهی می‌کنیم. مدیران حوزه میراث به لرستان و فارس می‌روند و حرف‌های خیلی خوب و زیبا درباره توسعه مکان‌های میراثی می‌زنند، اما همه می‌ترسیم... بس که دیده‌ایم چطور با این مکان‌ها با رویکردهای غیرتخصصی و باری به هرجهت برخورد می‌شود. در دورانی که بسیاری از کشورهای اروپا و حتی ترکیه بخش بزرگی از درآمدشان از گردشگری حاصل می‌شود، ما اگر تمام دروازه‌های بسته ایران را رو به تمام گردشگران دنیا هم باز کنیم، باز فاقد توان پذیرفتن آنها هستیم، زیرا زیرساخت‌های لازم و روحیه پذیرا برای ساماندهی به این حوزه را نداریم.

🔹البته باید اعتراف کرد که ایران از قبل از انقلاب هم زیاد پذیرای توریست داخلی و خارجی نبود و من به خاطر دارم چطور جوانان اروپایی، آن هم زمینی، تنها از ایران به سرعت عبور می‌کردند تا به هندوستان بروند و همه شکایت داشتند که ایران گران است و جای گردشگری نیست. اکنون، پس از گذشت نیم‌قرن، باز ما همان‌جا ایستاده‌ایم که قبلا بودیم: منزوی، تعریف‌ و شناخته نشده در اذهان گردشگران جهانی و بدون امکانات پذیرایی (اگرچه اکثر هتل‌های پنج‌ستاره‌ای که در طول این سال‌ها ساخته شده، در ایام عادی سال خالی می‌مانند).

🔹چنین است که گزارش‌های صدای میراث حاکی از افزایش سفرهای گردشگران جهان به کشورهای شمال آفریقا و غیرخاورمیانه است، در حالی که همین گردشگران از خدایشان می‌خواستند به ایران و خاورمیانه بیایند! مشکل اینجاست که با قوانین اخیر مصوب‌شده در مجلس در وضعیت جنگی، دیگر نه توریست‌های عادی خارجی به ایران می‌آیند، نه اگر هم بیایند کسی جرئت می‌کند با ایشان حرف بزند.

💢یادداشت ترانه یلدا را اینجا بخوانید👇

https://www.sharghdaily.com/fa/tiny/news-1126932


@sharghdaily
sharghdaily.com