به رفقا، دوستان، همفکران و آشنایان خودتان سر بزنید. به جان خودم ما هم مثل بسیاری از مردم ایران، خصوصاً طبقه‌ی کارگر و لایه‌های پائینی طبقه‌ی متوسط پول خرید آجیل و مهمانی گرفتن نداریم اما شده با چای خالی از دیگران پذیرایی می‌کنیم و از یک استکان چای که میزبانانمان به ما تعارف میکنند قدردانی میکنیم. نگذارید هیچکس احساس غربت و تنهایی کند. هدف از دیدارها و دید و بازدیدها، گرفتن عکس برای اینستاگرام نیست، هدف انسان و ارتباطات انسانی و اجتماعی است.

تاریخ حکومت‌شوندگان، تاریخی مملو از غم، رنج، خشم، امیدها و ناامیدی‌ها است. برای روضه خواندن و ناله کردن همیشه وقت هست. شادمانه زندگی را در آغوش بکشید، واقعگرا باشید و غیرممکن‌ها را طلب کنید. آن اعدامی که در مسیر رفتن پای چوبه‌ی دار سوت می‌زند و آهنگی را زمزمه می‌کند معنای زندگی را فهمیده است. آنکه در آخرین نفسهای قبل از مرگش می‌خندد، زندگی کرده است.

همه‌ حکومتها یک روزی می‌آیند و یه روزی هم می‌روند، آنچه همیشه پابرجاست جامعه، انسان و انسانیت است. از زنان بیاموزید؛ آنچه را که میخواهید، زندگی کنید. شما در نهایت با میزان مسئولیتهای اجتماعی‌ای که برای خودتان قائل هستید قضاوت میشوید نه با گریه‌ها و خنده‌هایتان. حساب قشر قهوه‌ای جامعه، مفت‌خورها، بی‌تفاوتها و اعضای طبقه‌ی حاکم جداست، خنده‌ها و فرصت‌های کوتاه و بریده‌بریده‌ی زندگی کردن خودتان را با آنها مقایسه نکنید. شادمانه زندگی کردن شما، مبارزه است و خنده‌های وقیحانه‌ی آنها عین جنایت. بهترین موسیقی‌ها را بشنوید، بهترین کتابها را بخوانید، ورزش کنید، برقصید، کسانی که دوستشان دارید و کسانی که دوستتان دارند را ببینید و هرگز از مسئولیت‌های خودتان به عنوان یک انسان یک شهروند، یک آزادی‌خواه، یک عدالت‌طلب و یک عضو جامعه، شانه خالی نکنید.
@tanidegi