دیوار دفاعی آتلانتیک

در ژانویه سال ۱۹۴۴، آدولف هیتلر مأموریتی دشوار به اروین رومل سپرد: فرماندهی گروه ارتش B و آماده‌سازی خطوط دفاعی آلمان در برابر تهاجم متفقین از جبهه غربی.

مأموریت او تقویت دیوار آتلانتیک بود؛ مجموعه‌ای گسترده از استحکامات دفاعی شامل سنگرهای بتنی، مواضع توپخانه، لانه‌های مسلسل، سنگرهای زمینی، میدان‌های مین و موانع ساحلی که از نروژ تا مرز فرانسه و اسپانیا امتداد داشت.

این دیوار که ساخت آن از سال ۱۹۴۲ آغاز شد، هرگز یک خط دفاعی پیوسته نبود؛ بلکه از مواضع مستحکمی تشکیل می‌شد که در مناطقی که احتمال حمله دشمن بیشتر به نظر می‌رسید، متمرکز شده بودند.

رومل با تمام توان وارد عمل شد. او در طول سال ۱۹۴۴ بارها از سواحل فرانسه بازدید کرد، شخصاً مواضع دفاعی را مورد بازرسی قرار داد و بر سرعت بخشیدن به عملیات ساخت‌وساز تأکید کرد.

باور او ساده بود: اگر متفقین موفق می‌شدند سرپلی در ساحل ایجاد کنند و نیروها، تانک‌ها و تجهیزات خود را به آنجا سرازیر سازند، دیگر متوقف کردن آن‌ها بسیار دشوار می‌شد.

به همین دلیل، رومل دستور داد میدان‌های مین و موانع ساحلی بیشتری ایجاد شوند؛ به این امید که نیروی مهاجم در همان ساعات نخست عملیات، متحمل خسارات سنگین شود و توان پیشروی خود را از دست بدهد.

در ۶ ژوئن ۱۹۴۴، عملیات اورلرد (Overlord) با حمله نیروهای متفقین به سواحل نرماندی آغاز شد.

دیوار آتلانتیک در برخی مناطق سرعت پیشروی مهاجمان را کاهش داد و تلفات سنگینی به آنان وارد ساخت.

@taghaviniaa