گاهی استعمار از بیرون نمی‌آید...
از درون می‌روید.
وقتی فرزندان یک ملت، زبان و ریشه‌ی خود را بی‌ارزش می‌شمارند،
دشمن دیگر نیازی به لشکر ندارد.

فرانتس فانون (Frantz Fanon) در پوست سیاه، نقاب سفید:
فانون درباره‌ی انسان استعمارزده می‌نویسد:
«او برای آن‌که مورد پذیرش استعمارگر باشد، خود را از خویشتن تهی می‌کند.»
یعنی استعمار وقتی موفق است که ذهن افراد را چنان تغییر دهد که خودشان به ابزار حفظ همان سلطه تبدیل شوند.

آنتونیو گرامشی – نظریه‌ی هژمونی فرهنگی
او توضیح می‌دهد که طبقه‌ی حاکم، سلطه‌اش را نه فقط با زور بلکه با قبولاندن ارزش‌های خود به زیردستان حفظ می‌کند — تا جایی که زیردستان، خود به بازتولید سلطه کمک می‌کنند.

ادوارد سعید نظرش این است

استعمارگران از نخبگان محلی برای باز تولید تصویر
دلخواه خود استفاده می کنند.

«بدترین نوع سلطه آن است که
قربانی، با میل خود، نقشِ قربانی را بازی کند.»

#خوداستعماری #هویت #فرانتس_فانون #آل_احمد

@tabriz_oyaqdir 🍂