🔺 محققان دانشگاه جیمز کوک (JCU) در استرالیا به رهبری دکتر فاروق شریف‌پور، ذراتی به نام وزیکول‌های خارج‌سلولی (SPEV) را در اسپیرولینا شناسایی کرده‌اند که می‌توانند به‌عنوان ادجوانت‌های جدید در واکسن‌ها مورد استفاده قرار بگیرند. ادجوانت‌ها موادی هستند که به واکسن‌ها اضافه می‌شوند تا اثربخشی آن‌ها را افزایش دهند.

🔺 در آزمایش‌های انجام‌شده روی موش‌ها، تزریق SPEV‌ها باعث افزایش پاسخ ایمنی تا ۱۰۰۰ برابر در مقایسه با تزریق آنتی‌ژن واکسن به‌تنهایی شد، بدون اینکه عوارض جانبی قابل توجهی مشاهده شود. این یافته‌ها نشان می‌دهند که SPEV‌ها می‌توانند به‌عنوان ادجوانت‌های مؤثر و ایمن در تولید واکسن‌های نسل بعدی مورد استفاده قرار گیرند.

🔺 علاوه بر این، تیم تحقیقاتی دکتر شریف‌پور موفق به اصلاح ژنتیکی اسپیرولینا برای تولید پروتئین‌های غیربومی شده‌اند. این دستاورد نشان می‌دهد که اسپیرولینا می‌تواند به‌عنوان یک سیستم تولید ارزان‌قیمت و مقیاس‌پذیر برای واکسن‌ها عمل کند، به‌طوری که وزیکول‌های خارج‌سلولی تولیدشده توسط اسپیرولینا قادر هستند هم به‌عنوان آنتی‌ژن و هم به‌عنوان ادجوانت عمل کنند؛ این امر نیاز به تولید جداگانه واکسن‌ها و ادجوانت‌ها را برطرف می‌کند.

🔺 اسپیرولینا، جلبکی آبی-سبز است که هزاران سال است توسط انسان‌ها مصرف میشود؛ مطالعات اخیر نشان داده‌اند که این سیانوباکتری برای بهبود بسیاری از شرایط مزمن مانند دیابت، چاقی، سرطان و سلامت روده مفید است.

🔺 این پژوهش جدید پتانسیل بالای اسپیرولینا در بهبود تولید و اثربخشی واکسن‌ها را نشان می‌دهد و می‌تواند به توسعه واکسن‌های مؤثرتر و در دسترس‌تر در آینده کمک کند.


✍🏻نویسنده: یاشار سلیمی
📝ویراستار: ساناز یاری
👤مدیر مسئول: ارشیا جهانگیری
👤سردبیر: دکتر محمد صادق عباسی
📄صاحب امتیاز: انجمن علوم و فناوری زیستی دانشگاه شهید بهشتی

-نشریه علمی دانشجویی سیناپس؛ باهم برای علم.✨

✅منبع #خبر
Telegram | LinkedIn
┏━━━━━━━━
@BioSBU ⚡️
@sbubiosociety 🧬
┗━━━━━━━━