🔎حدود ۸ درصد از ژنوم انسان از توالی‌های ویروسی به نام رتروویروس‌های درونی انسان (HERVs) تشکیل شده است که میلیون‌ها سال پیش توسط رتروویروس‌های باستانی به اجداد انسان منتقل شده‌اند. این توالی‌ها که از طریق سلول‌های جنسی به نسل‌های بعد منتقل شده‌اند، در گذشته به عنوان زباله‌های ژنتیکی تلقی می‌شدند. اما تحقیقات اخیر نشان داده است که HERVها می‌توانند نقش‌های مهمی در بدن داشته باشند. به عنوان مثال، برخی از آن‌ها پروتئین‌هایی تولید می‌کنند که با سیستم ایمنی تعامل دارند، و برخی دیگر RNAهایی می‌سازند که در تنظیم فعالیت ژن‌ها مؤثر هستند. پژوهش‌ها همچنین نشان داده‌اند که کاهش فعالیت برخی از HERVها ممکن است خطر ابتلا به بیماری‌های عصبی مانند مولتیپل اسکلروزیس (MS) و اسکلروزیس جانبی آمیوتروفیک (ALS) را افزایش دهد. در یک مطالعه، کاهش بیان دو نوع خاص از HERVها در کروموزوم‌های ۱ و ۱۲ با این بیماری‌ها مرتبط شناخته شد، در حالی که چنین ارتباطی برای آلزایمر و پارکینسون مشاهده نشد.

📃 عملکرد دقیق HERVهایی که با MS و ALS مرتبط هستند، هنوز به طور کامل مشخص نشده است، اما برخی شواهد نشان می‌دهند که این توالی‌ها ممکن است در فرآیندهایی مانند چسبندگی سلولی هموفیلیک نقش داشته باشند. این فرآیند شامل اتصال مولکول‌های سطح یک سلول به مولکول‌های مشابه روی سلول دیگر است. با این حال، این فرضیه همچنان کلی است و به تحقیقات بیشتری نیاز دارد. محققان امیدوارند که با بررسی دقیق‌تر بتوانند تأثیر HERVها بر سلول‌های مغزی و نقش آن‌ها در رشد، پیری یا آسیب‌دیدگی سلول‌های عصبی را مشخص کنند. این تحقیقات می‌توانند به شناسایی اهداف درمانی جدید برای بیماری‌های عصبی و درک بهتر عملکرد ژنوم ویروسی در بدن انسان منجر شوند.

✍🏻نویسنده: دکتر محمدصادق عباسی
📝ویراستار: دکتر محمدصادق عباسی
👤مدیر مسئول: ارشیا جهانگیری
👤سردبیر: دکتر محمدصادق عباسی
📄صاحب امتیاز: انجمن علوم و فناوری زیستی دانشگاه شهید بهشتی

-نشریه علمی دانشجویی سیناپس؛ باهم برای علم.✨

✅منبع #خبر

Telegram | LinkedIn
┏━━━━━━━━
@BioSBU ⚡️
@sbubiosociety 🧬
┗━━━━━━━━