اعلام همبستگی جمعی از دانشجویان دانشگاه صنعتی اصفهان با خیزش سراسری بازاریان و اصناف

ما دانشجویان دانشگاه صنعتی اصفهان ، این سطور را نه از برج عاج‌های آکادمیک و کلاس‌های درس انتزاعی، بلکه از متن واقعیت خشن اقتصادی می‌نویسیم. امروز دیوار میان «دانشگاه» و «بازار» فروریخته است؛ چرا که ما دانشجویان، خود بخشی از طبقه کارگر و زحمتکشان تحت ستم این سرزمین هستیم. مدارک تحصیلی ما دیگر ضمانتی برای آینده نیست، بلکه تنها کاغذی است در دستان نسلی که زیر چرخ‌دنده‌های تورم و رکود تورمی، برای ابتدایی‌ترین حقوق زیستی خود می‌جنگد.
آنچه امروز در دانشگاه تحت عنوان «پولی‌سازی آموزش»، «حذف خوابگاه» و «بحران تغذیه» جریان دارد، تصویری کوچک‌تر اما دقیق از همان فاجعه‌ای است که در بازار تحت عنوان «مالیات‌های غارتگرانه»، «رکود ساختاری» و «نابودسازی تولید» اعمال می‌شود.
ما عمیقا درک می‌کنیم که تعرض به سفره‌ی دانشجو و تعرض به دخل بازاری، دو روی یک سکه‌اند: «تلاش یک سیستم ورشکسته و انگلی برای بقا از طریق غارت آخرین بازمانده‌های معیشت مردم.»
حاکمیت تلاش دارد با تقلیل دغدغه‌های ما به «نان و خوابگاه»، ما را در یک «تله‌ی بقا» گرفتار کند تا از پرداختن به ریشه اصلی باز بمانیم. اما ما آگاهیم که این فلاکت اقتصادی، نه نتیجه‌ی سوءمدیریت، بلکه محصول ذاتی یک ساختار سیاسی فاسد و الیگارشیک است که اقتصاد ملی را به گروگان جاه‌طلبی‌های نظامی و امنیتی خود گرفته است. «گودال حکومتی» که سعی دارد دانشجو و بازاری را سرگرم مبارزه برای حداقل‌ها کند، دیگر کارایی ندارد.
ما اعلام می‌کنیم که دانشگاه و بازار، دو سنگر از یک جبهه‌ی واحد هستند. سرنوشت ما به هم گره خورده است و راه‌حل نهایی، نه در چانه‌زنی با سیستمی که از بنیان پوسیده است، بلکه در تغییر بنیادین و ساختاری نظم موجود نهفته است.
ما در کنار شما ایستاده‌ایم، چرا که درد یکی است و درمان نیز یکی. صدای ما، پژواک همان فریاد رسایی است که امروز از قلب بازارها شنیده می‌شود و استراتژی نهایی ملت ایران را ترسیم می‌کند:
«فقر، فساد، گرونی؛ می‌ریم تا سرنگونی»
جمعی از دانشجویان دانشگاه صنعتی اصفهان
۸ دی ۱۴۰۴