🔻مسئله زیر برای اولین بار در حال طرح است و از ۱۹۶ روز پیش که رخ داد تا به امروز، هیچ‌گونه پیگیری‌ای از طرف دانشگاه انجام نشده و حتی شخص مهاجم همچنان در حال برگزاری مراسم در دانشگاه است. از این رو این مطلب به‌طور عمومی منتشر می‌گردد.
▪️ مسئله در دوران ریاست مسعود تجریشی، معاونت فرهنگی محمد فخارزاده و مدیریت حراست کاظم‌زاده رخ داده است.
▪️ساعت ۰۰:۲۵ یکشنبه ۲۴ اسفند ۱۴۰۴، زنگ آیفون منزل یکی از اعضای سابق شورای صنفی دانشگاه به صدا درآمد. فردی ناشناس پشت آیفون، نام دانشجو را صدا زده و می‌گوید «بیاد پایین.»
پدر دانشجو که تصور کرده بود مأموران برای بازداشت او آمده‌اند، پرسید دلیل مراجعه چیست و آیا حکم دارند. فرد پشت آیفون پاسخ داد:
حکم هم به موقعش نشون میدیم. بیاد پایین.
پدر از خانه خارج شد، اما در بیرون کسی حضور نداشت.
ساعتی بعد مشخص شد روی سرامیک مقابل خانه نوشته شده است:
تحت پیگیری - کد ۵۳۲ - مرگ بر منافق
تصاویر فردی که این نوشته را ایجاد کرده و تماس آیفون را انجام داده بود، در دوربین‌های مداربسته ساختمان موجود بود؛ چهره فرد در تصاویر کاملاً قابل مشاهده بوده و تلاشی برای پنهان‌کردن آن نداشته است.
▪️چند ساعت بعد، یکی از دانشجویان سابق دانشگاه شریف [امین هادوی که اکنون ماه‌هاست در بازداشت است] نیز از یک شماره ناشناس تماسی دریافت کرد.
تماس با فحاشی و تهدید همراه بود و تماس‌گیرنده بخشی از اطلاعات شخصی او را نیز بیان کرد.
شماره تماس در اپلیکیشن «بله» به حساب فردی با نام «سیدامیرعباس روحانی» منتسب شد. مداح هیئت الزهرای دانشگاه شریف و همان شخصی که در دوربین‌های مداربسته در حال تخریب ساختمان با اسپری رویت شده بود.
▪️در همان روز، نامه‌ای برای مسعود تجریشی ارسال شد که تمامی موارد فوق نیز در آن گزارش شد.
در نامه ذکر شده بود که فرد مورد اشاره، دانشجوی دانشکده مهندسی مواد دانشگاه صنعتی شریف با شماره دانشجویی ۹۹۱۰۷۰۸۱ است.
در نامه همچنین تأکید شده بود که آدرس منزل دانشجو، در اختیار سایر دانشجویان نبوده و حتی برای دریافت مرسولات نیز از آدرس دیگری استفاده می‌شده است.
▪️در نتیجه، یکی از نگرانی‌های اصلی مطرح‌شده این بود که اطلاعات مورد استفاده در این تهدیدها، تقریبا غیرممکن است که از مسیری جز اطلاعات موجود در دانشگاه به‌دست آمده باشد.
نامه با اشاره به انتشار تصویر دوربین‌های حراست در کانال‌های تلگرامی، اشاره کرده بود که حداقل به‌طور رسمی، تنها مرجع رسمی دانشگاه که به‌طور هم‌زمان به دوربین‌های دانشگاه و اطلاعات شخصی دانشجویان دسترسی دارد، حراست دانشگاه است. و این پرسش مطرح شده بود که
چگونه فردی خارج از سیستم‌های رسمی دانشگاه می‌تواند به داده‌هایی دسترسی داشته باشد که در سامانه‌های داخلی دانشگاه وجود دارند؟
در پایان نیز درخواست مشخصی برای ثبت مسئولیت نهادی دانشگاه در قبال امنیت و حریم اطلاعات دانشجویان مطرح شده بود.
فردای همان روز، این نامه که صرفا برای چند استاد ارسال شده، به دست تعدادی از دانشجویان بسیجی رسیده بود.
🆔 @SUT_Archive_else