از اوضاع روح و روان مردم حتما خبر دارید چون به‌هرحال خودتون "مردم" هستید و اگر انسان خوب و شریفی باشید، معلومه که اوضاع روحیتون تعریفی نداره. پریشان، شکننده، یا شاید شکسته، آسیب‌دیده و آشفته‌اید.
فکر می‌کنم بهتره در مکالماتمون با دوستانمون، با دقت بیشتری (خیلی بیشتر از قبل) کلماتمون رو انتخاب کنیم. چون حالِ بعضی‌ها ممکنه خرابتر از چیزی باشه که نشون می‌دن. جمله‌ای نابجا، واژه‌‌ای بی‌وقت، تکانه‌های سخت و حرف‌هایی که اضطراب رو تشدید کنه، ممکنه اون افراد رو به درّه‌های عمیقی پرت کنه! و شما ندونید که "الان وقتش نبود".
این‌روزها مسئله امید داشتن یا ناامید شدن نیست. در این دوگانه‌ی امید_ناامیدی و بحث‌های بی‌پایان و مجهولش نباید گیر کنيم. برای امیدوار بودن یا ناامید بودن همیشه دلایلی بود و هست. نمی‌دونم چرا من باید مجبور باشم بین امیدوار بودن یا ناامید بودن، حتما یکیش رو انتخاب کنم؟ الان همه‌چیز گیج‌کننده است و فضا مستعد انواع بیش‌فکری‌ها و خستگی‌های روانیه. بنظرم در طوفانی که هستیم، رفتارمون با هم بهتره بیشتر معطوف به همدلی و مهر و مراقبت و دقت باشه. چیز دیگری به ذهنم نمی‌رسه.
#معین_دهاز
☘
Post #2976
999