روبیو در آتن، از خشایارشاه و هخامنشیان می‌گوید؛ از غارت و آتش‌زدن معابد یونان. اما چرا وزیر خارجه آمریکا برای توضیح تقابل امروز با ایران، باید سراغ جنگ‌های ۲۵ قرن پیش برود؟
چون تاریخ، هنوز هم در سیاست کار می‌کند. وقتی می‌خواهی برای تقابل امروزت متحد جمع کنی، از یک دشمن قدیمی حرف می‌زنی و ماجرای امروز را به قصه‌ای قدیمی‌تر گره می‌زنی؛ قصه‌ای که در آن، خودت وارث تمدنی و ایران، تهدید تمدن!
اما یک سؤال: واقعاً می‌شود ایران را با یک روایت از لشکرکشی خشایارشاه تعریف کرد؟
اگر آتش‌زدن معابد آتن نشانه بربریت ایرانیان است، به آتش کشیدن ایران و تخت جمشید به دست سپاهیان اسکندر مقدونی را چگونه باید ارزیابی کرد؟
تمدنی که قرن‌ها پیش از آمریکا ریشه دوانده، در علم و فلسفه و ادبیات اثر گذاشته و با همه فراز و فرودهایش، هنوز هویت خودش را حفظ کرده، قرار نیست با روایت وزیر امور خارجه تروریست آمریکا شناخته شود.
نکته دقیقا همین‌جاست؛ دشمن می‌داند تاریخ و هویت، فقط خاطره نیستند؛ می‌توانند به یک ملت احساس تعلق، اعتمادبه‌نفس و اراده بدهند. برای همین، گذشته را به میدان می‌آورد تا امروز را معنا کند.
حالا عجیب نیست که آن‌طرف، برای ساختن تصویر ایران وقت می‌گذارند، اما این‌طرف، بعضی‌ها برای مذاکره چنان از ناتوانی ما می‌گویند که انگار باید اول خودمان را کوچک کنیم تا جدی گرفته شویم؟
تمدن، قرار نیست جای واقع‌بینی را بگیرد؛ اما واقع‌بینی هم قرار نیست به خودتحقیری برسد. ایران را باید با تمام پیچیدگی‌های تاریخش شناخت، نه با روایت دشمن و نه با انکار ظرفیت‌های خودش.
✍🏻 نرگس حسن پور
@jim_sums
#دانشگاه_علوم_پزشکی_شیراز
@SumsTweetMD | ارسال توییت