حوریه واراوغلو، با بازی بوس سینم ایرن، تهدیدی است که به همراه امریه، کسی که در ابتدا هیچ‌کس او را دشمن نمی‌داند، به کوچاری می‌آید. حوریه که مهربان و کاردان است، ظرف چند دقیقه پس از ورود به خانه، آشپزخانه را پیدا می‌کند، ظرف ده دقیقه چای دم می‌کند و ظرف نیم ساعت همه فکر می‌کنند که او عضوی از خانواده است. با این حال، این دختر روستایی جذاب، تیزهوش و حسابگر است. زندگی در سنین پایین به او یک چیز آموخته است: فرصتی را که درست از مقابلت می‌گذرد از دست نده. فرصت بزرگ حوریه در کوچاری یک نام دارد: عادل کوچاری.