💡 اطلاع‌رسانی
دیدگاه انجمن علمی روان‌پزشکان ایران در مورد پیامدهای روانی اجتماعی نحوه‌ی مدیریت محدودیت اینترنت
انجمن علمی روان‌پزشکان ایران با توجه به مسئولیت حرفه‌ای و علمی خود در قبال سلامت روان جامعه، بر این نکته تأکید می‌کند که دسترسی پایدار، فراگیر و قابل اعتماد به اینترنت جهانی، در شرایط امروز، بخشی از زیرساخت ضروری زندگی فردی و اجتماعی شهروندان به شمار می‌آید. این امکان، تنها محدود به حوزه ارتباطات عمومی نیست، بلکه با آموزش، اشتغال، ارائه و دریافت خدمات درمانی، ارتباطات خانوادگی، فعالیت‌های علمی و حرفه‌ای، و نیز حفظ پیوندهای اجتماعی و احساس حضور در جهان معاصر ارتباط مستقیم دارد.
در سال‌های اخیر، جامعه ایران با فشارهای متعددی در سطوح اقتصادی، اجتماعی و روانی مواجه بوده است. در چنین وضعیتی، هرگونه محدودیت گسترده، ناپایداری مزمن، یا الگوهای دسترسی چندلایه و نابرابر به اینترنت جهانی، ممکن است به افزایش فشار روانی، احساس نادیده‌انگاشته‌شدن، کاهش اعتماد عمومی، و فرسایش بیشتر سرمایه اجتماعی بینجامد.
از منظر سلامت روان، جامعه زمانی از ثبات و تاب‌آوری بیشتری برخوردار خواهد بود که شهروندان نسبت به دسترسی خود به امکانات پایه‌ای زندگی امروز، احساس عدالت، شفافیت و قابلیت اتکا داشته باشند.
انجمن علمی روان‌پزشکان ایران بر این باور است که *حتی اگر با توجه به ملاحظات اداره کشور در شرایط دشوار جنگی، محدودسازی امری اجتناب‌ناپذیر باشد*؛ با این حال، همان ملاحظات نیز ایجاب می‌کند که در تصمیم‌گیری‌های مرتبط با زیرساخت‌های ارتباطی، آثار بلندمدت اجتماعی و روانی سیاست‌ها بر زندگی مردم و بر کیفیت رابطه‌ی دولت و جامعه، مورد توجه دقیق قرار گیرد. تجربه نشان می‌دهد که کاهش ابهام، پرهیز از ایجاد دسترسی‌های ویژه و مبتنی بر تبعیض طبقاتی و فراهم کردن امکان دسترسی عمومی و باکیفیت، می‌تواند به تقویت آرامش روانی جامعه، افزایش حس تعلق و مشارکت، و حفظ انسجام اجتماعی یاری رساند.
بر همین اساس، انجمن علمی روان‌پزشکان ایران انتظار دارد سیاست‌گذاران و مسئولان ذی‌ربط، با نگاه جامع‌نگر و آینده‌نگر، تمهیدات لازم را برای تأمین دسترسی پایدار، عمومی، باکیفیت و عادلانه شهروندان به اینترنت جهانی فراهم آورند و از تداوم روندهایی که می‌تواند هزینه‌های اجتماعی، آموزشی، حرفه‌ای، اقتصادی و روانی مضاعفی بر جامعه تحمیل کند، جلوگیری شود.
۳۱ فروردین ۱۴۰۵
هیات مدیره انجمن علمی روان‌پزشکان ایران
Post #1386
2.21K